تبليغاتX
پرستوی مهاجر
پرستوی مهاجر
وبلاگ شخصی مداح اهلبیت (ع) خلیل صادقی

سلام

در خانه اگر کس است یک حرف بس است ...

والعاقبه للمتقین .....

جوجه رو آخر پائیز میشمارن!!!!!

کاش اینقد که سر زبونمونه و هی میگیم و میگیم و گوش فلک رو کر کردیم ؛ بهش اعتقاد داشتیم !!!!

کاش .....

کاش .....

کاش ...

                                                               والسلام/ خلیل

                                                                 قم المقدسه


نوشته شده در تاريخ یکشنبه سی و یکم اردیبهشت 1391 توسط حاجی



نوشته شده در تاريخ چهارشنبه بیست و هفتم اردیبهشت 1391 توسط حاجی

بسم الله الرحمن الرحیم

سلام خوبید؟؟؟ منم بد نیستم

راستش بهانه برا نوشتن زیاد بود از جمله وفات حضرت ام البنین (س) یا سالگرد مداح دلسوخته اهلیبت آسید جواد ذاکر و یا ....

خلاصه اینکه الان در خدمتتون هستم و انشالله هر چی خیره بر فکر و قلم و لسان من جاری بشه ....

بر کسی پوشیده نیست که رفاقت خیلی مهمه و براتون ثابت کردم!!!

اما رفاقت که الکی نمیشه یه حد و حدودی داره...

کمترین حدش اینه که اونی که واسه خودمون میپسندیم برا دیگران و بالاخص رفیقمون بپسندیم!!!

یادتونه از کودکستان تا حالا یکی از اولین حدیثهایی که بهمون یاد میدادن همین بود!!!

خیر سرمون خیلی خوبم یاد گرفتیم اما از عمل خبری نیس!!!! هست بنظرتون؟؟

اگه یه کمی دور و بر خودمون رو برانداز کنیم و به سرتا پای خودمونم یه نگاه اجمالی بندازیم و خدائیش کلاه خودمون رو هم قاضی کنیم در اسرع وقت متوجه خواهیم شد که :

" مرغ همسایه غازه " و ظاهرا بدجورم غاز تشریف داره !!!!

اگه یه بدبخت فلک زده یه حرف بزنه کافرو ملحد شده اما اگه ماها بگیم تازه ثوابم داره !!!

اگه فلان آقا چون فلان آقاس حرفی بزنه و کاری بکنه و ... هیچ عیب نداره اما اگه مثلا من نوعی یه چی بگم گناه کبیره کردم !!!!!!

حالا ما نمیخایم بگیم که یه زمانی یه آدمی تو این دنیا یه حرفایی میزد که مثلا بوی کفر ازش میومد اما دیگران که میگفتن هیچ عیبی هم نداشت!!!

ما نمیخایم بگیم که اینقد پشت سرش حرف و حدیث درست کردن که هر کی نمی دونست انگار چه خبر شده!!

چه دوران سختی بود برا خودش و اطرافیانش ...

چقد بد مردمی بودن اونایی که حتی وقتی مریض شد و همون بیماری باعث رخت بربستنش  از بین ما آدمای مشغول  دنیا و پابست زمین شد با حالتی طلبکارانه میگفتن: همین حرف و حدیثاش باعث شد جوون مرگ بشه و نفرین شده حضرت زهرا بشه!!!

فقط یه سوال کوچولو؟؟؟

میشه بفرمائید خود مادرمون حضرت زهرا (س) که در سن 18 سالگی شهیده شد به جرم کدام حرف بود؟؟؟ نفرین شده ی چه کسی بود؟؟؟ (العیاذ بالله )

اما آی رفقا یه کم تو رفتارهامون و موضع گیری هامون انصاف داشته باشیم و الکی در رو به تخته ندوزیم!!

دوست داریم کسی پشت سر ما هم حرف بزنه ؟؟؟ به ماها بگه کافر و ملحد و .... ؟؟؟

البته ناگفته نماند که این حرفایی که دارم میزنم دلیل بر تایید صد در صدی و یا رد صد در صدی کسی نیس اما قبول کنیم که شورش رو در آوردیم دیگه ...

راستش من تنها تو عمرم یه بار با سید مرحوم برخورد داشتم اونم سال 86 بود تو حرم امام رضا (ع)

اما تو همون دیدار فهمیدم که از اون آدمایی نیس که بخواد فیلم بازی کنه و دنبال شهرت و معروفیت باشه!!! برعکس خیلی ها که آرزوشونه دور و بریاشون زیاد باشه و مشهور بشن و ...

و تو خود بخوان حدیث مفصل ازین مجمل...

خلاصه اینکه بد نیست هر از چند گاهی سری به گوشه ی قبرستان نو قم بزنیم و برایش فاتحه ای از سر اخلاص نثار کنیم نه از سر ترحم!!!

چون او و هر کی مثل او عاشق ارباب بی کفن بود و هست نیازی به ترحم من و شما نداره چون فقط دستش در خونه ارباب دراز بوده !!!

شادی روحش فاتحه مع الصلوات

 

                                                                       والسلام/ خلیل

                                                                        قم المقدسه

 

 

 


نوشته شده در تاريخ یکشنبه هفدهم اردیبهشت 1391 توسط حاجی

سلام

الحمدلله رب العالمین

اولا از این غیبت نسبتا طولانی در فضای مجازی معذرت میخوام. واقعا سرم شلوغ بود و دسترسی به اینترنت در حد صفر!!!

ثانیا غرض از مزاحمت اینکه:

راستش مدتهاس رفتم تو فکر!! (البته اگه بهم نگید مگه فکرم میکنی؟؟)

دارم به دور و بر  خودم نگاه میکنم و هی غصه میخورم و ...

یه زمانی میاد که حسرت داشتن دوست هم به حسرتهای دیگمون تو قیامت اضافه خواهد شد....

ای کاش با فلانی دوست نشده بودم!!!

به قول آخوندا مفهوم مخالفش میشه ایکاش با بعضیا هم دوست شده بودم......

آخه خیلی مهمه!!!

بابا جان وقتی یه دوست و رفیق ( البته اگه رفیق باشه ) میتونه به مصداق یکی از  راه جلوگیری از نفوذ شیطون (علیه اللعنه) قرار بگیره چرا واسم مهم نباشه؟؟؟(روایتش موجوده در کتاب الشافی صفحه 652)

پیشنهاد میکنم واسه شما هم مهم باشه ....

ما که تو این چند ماهه هر چی گشتیم پیدا نکردیم...

اینجا همه دستها روی کلاه ها و عمامه هاس که باد نبره...

اینجا همه تو این فکرن که مبادا مباحثشون عقب بیفته و خدای نکرده نماز شبشون قضا بشه...

اما انگار نه انگار که قراره بیایم اینجا یادبگیریم دستگیری رو ...

یاد بگیریم که دیگران واسمون مهم باشن ...

قراره فردا ماها تو این جامعه نقش هادی و راهنما برا خلق الله باشیم البته خیر سرمون !!!!!!!

البته یه موقع برداشت نشه که قصد تخریب دارم ها ! اما درد دله دیگه ...

یه زمانهایی نه چندان دور افرادی بودند که بخاطر دوستشون حتی خواب نداشتن و واسشون مهم بود که چی به چیه و کی به کیه اما الان چی؟؟

یه زمانهایی نه چندان دور در بلاد کفر و الحاد (دانشگاه) افرادی یافت میشدن که از غصه رفیقشون غمناک بشن و ...

اما الان چی؟؟

شدیم مصداق قربون بند کیفتم تا پول داری رفیقتم !!!

خیلی واسم جالبه!!!

بعضی از ماها همه چی رو با هم قاطی میکنیم و به خیال خودمون داریم در صراط مستقیم سیر میکنیم اما ای دل غافل که ...

طرف تصمیم میگیره بچه مثبت بشه!! در درون خودش میگه خب از امشب شروع میکنیم میریم تو فاز معنویت....

در اولین اقدام سکوت و کم حرف زدن رو بر صحبت کردن ترجیح میده!! در قدم بعد با خودش میگه خواب و خوراکمونم کم کنیم شاید بد نباشه!! و همینطور قدم به قدم در برنامه سلوک خودش جلو میره و میره و میره اما به کجا؟؟ الله اعلم

خدا حفظ کنه  یکی از اساتید رو  میفرمودن: توبه ای که یه شبه اتفاق بیفته یه شبه هم از بین میره !!!

یا در جایی دیگه میگفتن: اگه الان خود مرحوم قاضی هم میومدن و استادی شما رو متقبل میشدن واسه شما هیچ فایده نداشت تا زمانی که شما عقلتون رو استاد اخلاق خودتون قرار ندید !!!

الغرض اینکه آی رفقا بریم بگردیم دنبال اون رفقایی که واقعا رفیق باشن...

هزار بار گفتم بزار دوباره بگم: رفیق پیدا کردن رو از  شهید حاج حسین خرازی و حاج احمد کاظمی یاد بگیریم  که حاج احمد آرزوش این بود که قیامت هم  با حاج حسین خرازی همنشین و مصاحب باشه...

رزقنا الله و ایاکم ازین جور رفقا به من و شما

یا رفیق من لا رفیق له

                                                                                                                                       ومن الله توفیق

                                                                                                                                    خلیل/قم المقدسه

 

 


نوشته شده در تاريخ چهارشنبه سیزدهم اردیبهشت 1391 توسط حاجی

سلام

ما که بد نیستیم امیدوارم شما هم اوضاع بر وفق مرادتون باشه...

در ادامه سفرنامه سفر عتبات امروز قسمت چهارم و پایانیش روبراتون مینویسم انشالله که خیر است ....

بعد از اولین زیارت حرم اباعبدلله از آنجاییکه سفر اولم بود و هیچ جا رو نمیشناختم خیلی تو حرم و اطراف حرم سر میدووندم و به این بر و اون بر نگاه میکردم....

تو ذهنم همش سراغ حرم حضرت اباالفضل رو میگرفتم اما راستش نه روم میشد بپرسم که کدوم طرفه و نه بلد بودم کجاس!!!

با حالت علامت سوال و مثل آدمایی که چیزی گم کردن از حرم اومدم بیرون...

سمت چپم یه مکانی خودنمایی میکرد که از تابلویی که بر سر درش نصب بود فهمیدم که اینجا تل زینبیه است!!!

السلام علیک یا زینب کبری...

همینطور داشتم میگشتم که انگار راه رو پیدا کردم...

با خوشحالی راه افتادم. سر از کجا درآورده بودم ؟؟؟

همونجایی که قلب همه در اونجا به تلاطم میفته و واقعا تردید و دودلی و تحیر آدم رو فرا میگیره!!!

بین الحرمین ....

بین الحرمین و حرم ارباب حسین و حرم آقام ابالفضل ...

واقعا که عجب دوراهی سختیه!!!

اما خوبیش اینه که هر کدوم راه رو انتخاب کنی ضرر نمیکنی اما بازم تو دلته که کاش ...

جا همتون خالی بود...

اونجا بود که یاد حرف رفقا قبل اومدن افتادم و ....

همچنان دارم راه میرم. بازم مثل همیشه آروم و آسه آسه !! مقصد؟؟؟

حرم قمر منیر بنی هاشم. اسوه مردانگی و وفاداری و غیرت. حضرت باب الحوائچ اباالفضل العباس (ع)

بی اختیار و از روی کنجکاوی و بهت زدگی وارد صحن مطهر شدم.

دوباره گوشه دنج و خلوت و زمزمه و ...

اما دیری نپایید که یکی از خدام خلوتمو بهم زد و بهم گفت ازینجا بلند شو...

منم گفتم چشم !!!

کلا این چند روزه بچه حرف گوش کنی شده بودم !!!!

وارد حرم شدم...

وای چه ضریح خوشکلی!!!!

اما سریع سوالی که از سید بحر العلوم پرسیدن تو ذهنم تداعی شد! انگار سوال منم بود!!!

با اینکه شنیدیم و خواندیم که حضرت عباس رشید و بلند قد و... بودند اما چرا اینقدر قبر و ضریحشان کوچک است؟؟

جواب سید بحرالعلوم و روضه و گریه...

آخه عمو جان ما رو  ....

السلام علیک ایها العبد الصالح المطیع لله و لرسوله و ...

نمیدونم چرا حرم حضرت علمدار کلا نسبتا خلوت بود...

با خیال راحت خودم رو به ضریح چسبانیده و شبکه های ضریح رو با چشمان ترم شستشو دادم!! اما خدائیش بخام بگم چشمان گناه آلودم رو با ضریح شستشو دادم و ...

خودم برام سوال بود که چرا تو حرم حضرت سقا بیشتر نماز خوندن حال میداد و تو حرم ارباب بیشتر نجوا و روضه...

خلاصه مطلب اینکه جا همتون خالی بود!!! مخصوصا روز میلاد عمه جان حضرت زینب تو حرم ارباب بی کفن...

وای که میمردم و زنده میشدم!! همش روایات و مقاتل میومدم تو ذهنم و هی تصور میکردم..

اینجا تل زینبیه ....

اینجا خیمه گاه ....

اینجا قتله گاه ......

اینجا کف العباس .....

همینجا بود که ....

همینجا بود که ....

همینجا بود که ...

 

خدائیش  تا نرفتی و ندیدی یه جور باید بسوزی اما وقتی رفتی و دیدی و برگشتی یه جور دیگه!!

حالا کدومش سخت تره الله اعلم!!!

                                    اما حکایت همچنان باقیست .....

 

                                                                        والسلام/ خلیل

                                                                          قم المقدسه

 


نوشته شده در تاريخ چهارشنبه بیست و سوم فروردین 1391 توسط حاجی

سلام

السلام علیک ایتها الصدیقه الشهیده (سلام الله علیها)

راستش بعد از پشت سر گذاشتن دو جلسه مداحی از خستگی دارم میفتم اما گفتم حیفه تو این شب شهادت مادرمون حضرت زهرا  خودم رو از نوشتن خاطرات سفر کربلا محروم کنم.

هر که دارد هوس کرب و بلا بسم الله ....

صبح دوشنبه از راه رسید و کاروان راهی مقصدی بس شریف شد!!!

کربلا...

روزگاری هم یک نفر با شنیدن این اسم صدا به ناله بلند کرد: اعوذ بالله من الکرب و من البلاء

 

اهالی محترم اتوبوس هر کدوم مشغول کاری هستند .

منم که مثل همیشه دارم از شیشه اتوبوس بیرون رو نگاه میکنم و زیر لب مروری به محفوظاتم ...

جاده منتهی به کربلا خیلی باصفاس اما موکبهای عزای حضرت سید الشهدا باصفاترش کرده...

ناخود آگاه یادم به صبح اربعین افتاد و مستند شبکه سوم سیما و ....

بد نیس پای حرف اونایی که ایام اربعین زائر آقا میشن بشینیم و بشنویم از وقایعی که تو این جاده و بقیه جاده های منتهی به حرم اتفاق میفته !!

آخه معتقدم از همون جا بود که ارباب تصمیم گرفت من رو هم بخره و خرید ! چه خوبم خرید ...

 در بین راه سری به بارگاه باصفای دو یادگار حضرت سفیر غریب  مسلم بن عقیل (ع) زدیم.و پس از زیارت و نماز دوباره راهی شدیم.

نیم ساعتی مونده به مقصدمون ...

اما دوباره حال و هوای اهالی اتوبوس دیدن داره...

حاج آقای کاروان میکرفن به دست گرفته  و ....

انگار رسیده بودیم.....

من که کماکان به بیرون چشم دوخته بودم و اینبار به دنبال قلب تپنده شیعه میگشتم.

تابلوهای سبز رنگی با یک فلش زوار رو راهنمایی میکرد به ....

رسیدیم به هتل . مدیر کاروان با انگشت دست اشاره کرد :انتهای همین خیابون رو برید میرسید به همونجایی که میخاید ....

 

ساعت 5 بعداز ظهر همگی راه افتادیم...

دوباره قدم ها آهسته شد و لبها مشغول ذکر و زمزمه..........

باور کردنی نبود.بی اختیار چشمم به پرچم سرخ گنبد افتاد. نمیدونم چرا حس اولین بار دیدن کعبه بهم دست داد!! اما ...

                                    صفا و مروه دیده ام 

                                     گرد حرم دویده ام

                                     هیچ کجا برای من

                                      کرببلا نمیشود ...

 

وارد حرم شدم.مثل همیشه یه گوشه دنج پیدا کردم . روبروی ضریح شش گوشه ..

سر در ورودی روضه منوره سید الشهداء (ع) جمله ای خودنمایی میکرد:  

                     

                         قال سید الکونین : " حسین منی و انا من حسین "

 

بی هیچ مقدمه و ذی المقدمه ای شروع کردم به حرف زدن و حرف زدن و حرف زدن....

مگه تمومی داشت حرفام؟؟؟ بعد یه عمری آرزو و حسرت اومدم پیش آقام...

 

بیا نگار آشنا   شب غمم سحر نما

مرا به نوکری خود   شها تو مفتخر نما

ای گل وفا حسین   معدن سخا حسین  

میکشی مرا حسین

ز کودکی دلم شده    اسیر و مبتلای تو

خدا کند که جان دهم  بیاد کربلای تو

......

 

کلا فضا بدجور حساس شده بود. با خوندن این شعر یاد حرم حضرت کریمه افتاده بودم !!!

خلاصه پس از کلی حرف و حدیث و درد دل  قبله نمای دلم یه جایی رو نشون میداد که بی اختیار داشتم به طرفش کشیده میشدم.

سرم رو رو عتبه گذاشتم و پس از بوسه زدن به راه خود ادامه دادم.

هنوز باور نداشتم تا اینکه دستم به شبکه های ضریح رسید. الان انگار به اون چیزی که میخاستم رسیدم.

سرم رو رو ضریح گذاشتم و...

                                   از غمت ذره ذره آب شدم ...

 

                                            ادامه دارد ....

 

 


نوشته شده در تاريخ پنجشنبه هفدهم فروردین 1391 توسط حاجی

سلام مجدد

دیگه کم کم بوی فاطمیه داره به مشام میرسه و بچه های مادر پهلو شکسته باید خودشون رو جمع و جور کنن تا حقش ادا بشه!!!یادمون نره که فاطمیه فقط مهمون خصوصیا دعوتن و بزم عزا خصوصیه ...

هر چند فاطمیه که میشه داغ دلم دوچندانه آخه انگار نه انگار که خبریه و کوچه ای بوده و درب سوخته ای و سیلی و طناب و بیعت به زور و .....! نیس مردم همه تو فکر کار خودشونن و صدا و سیما هم که قربونش برم ....

نه چرا قربونش برم ! حیف جون عزیزم نیس ؟؟؟

 

اما امسال سه چندان شده چون دلم تو نجف مونده! شهر همون آقای خیبر گشایی که یه روز در همین روزها دستاشو بستند و ....

                                 اللهم العن الجبت و الطاغوت

 

بزار از نجف بگم...

 حالا دیگه نوبت به زیارات اماکن در شهرهای نجف و کوفه فرارسیده بود!!!

سوار اتوبوس راهی شهر کوفه شدیم. شهری که در فضایلش روایات متعدد و فراوانی موجود است اما در بی وفایی مردمش نیز سندهای زیادی در دست و در مرئی و منظرمردم. اما افلا یعلمون ؟؟؟

واقعا غم ازین شهر میبارید.....

جاتون خالی بود مسجد سهله و مقامهاش!! چقد بوی امام زمان میومد اونجا ...

مسجد کوفه و اعمالهاش! محرابی که به خون فرق ابوتراب رنگین بود و انگار هنوز صدای فزت و رب الکعبه اش به گوش میرسید! مردم که فقط فکر بوسیدن و پول انداختن و نماز خوندنهای فراوان بودند اما کسی نبود که واقعا بشینه یه کم فکر کنه که چرا مسجد کوفه مسجد کوفه شد!!!

روزگاری اینجا چه خبرها بود؟؟؟

کاش در و دیوار مسجد میتونستن حرف بزنند....

ضریح سفیر غریب و تنهای حسین (ع) هم واقعا دیدن و زیارت داشت و نیز مختار ثقفی که حداقل با ساخت فیلم مختارنامه ایرانیها میدونستن صاحب قبر کی بوده و چه کرده و ....

 

اما حیفه آدم نجف بره اما سری به قبرستان وادی السلام نزنه!!! قبرستانی که بخش وسیعی از شهر نجف رو به خودش اختصاص داده و عجیب معنویتی داره!!!همون جایی که ارواح کل مومنین از آدم تا .... هر روز در اینجا با هم مصافحه دارند و جلسه میزارن ...

مزار مرحوم آیت الله سید علی قاضی و حتی رئیس علی دلواری و مزار حضرت هود و صالح و ....

 

اما از علمای مدفون زیر سایه امیر المومنین نیز نباید غافل بود: مقدس اردبیلی. آیت الله سید ابوالحسن اصفهانی. مرحوم آخوند خراسانی صاحب کفایه . شهید سید مصطفی خمینی .شیخ عباس قمی صاحب مفاتیح الجنان . مرحوم محدث نوری صاحب مستدرک الوسایل .  آیت الله خوئی  و .... (اعلی الله مقامهم الشریف کلهم اجمعین )

 

اما ظاهرا صبح دوشنبه فرارسیده بود و دیگه موقع خداحافظی

خیلی وداع سخته!!! سخت بوده و سخت خواهد بود اما دیگه چاره چیه ؟؟؟ هر اومدنی یه رفتنی داره !!!!

حالا دوباره من بودم و ایوان طلای آقا و با هزاران هزار حرفای گفته و نگفته و دلها و سفارشاتی که با خودم از ایران برده بودم....

اینبار به آقا گفتم:

آقا جان دیگه خودت میدونی !!! ریش و قیچی دست خودته ....

 

                                    یا مولا انا انا و انت انت

 

 

                                             ادامه دارد ....

 


نوشته شده در تاريخ دوشنبه چهاردهم فروردین 1391 توسط حاجی

سلام خوبید؟؟

سال نو مبارک باشه هر چند دیگه خیلی دیره برا گفتنش اما ماهی رو هر وقت از آب بگیری تازس البته من که هر وقت گرفتم مرده بود!!!!

خودمونیما اگه این اجلاس سران تو بغداد به هیچ دردی نخورد و فایده ای نداشت برا ما داشت !

 باعث شد که :

جمعه 4/1/91 ساعت ۱۶:30

با سلام و ....

هواپیمایی جمهوری اسلامی مقدم شما را گرامی میدارد.

مقصد ما شهر مقدس نجف

مدت پرواز 1ساعت و 40 دقیقه

دل تو دلم نیس!! یعنی منم آره .....

تو همین افکار بودم که دوباره صدای خانومه اومد که تا لحظاتی دیگه در فرودگاه نجف اشرف به زمین می شینیم.

حالا دیگه خودم رو جمع و جور کردم و با گفتن ذکر الحمد لله داشتم به دلم صابون میزدم ....

ساعتی رو تو سالن فرودگاه نشسته بودیم منتظر اجازه ورود . تو همین شلوغی و خستگی و تشنگی در گوشه ی سالن چشمم به یه پسر بچه 3 یا 4 ساله افتاد که حسابی تو حس و حال بود و بدجور داشت واسه خودش سینه میزد!!

مونده بودم بخندم یا گریه کنم !! اما یادم اومد که :

                          من غم و مهر حسین با شیر از مادر گرفتم ....

با هزار زحمت و مشقت رسیدیم هتل و شام و اسکان و ...

البته اسکان هم برا خودش فیلمی بود که فعلا جای گفتنش نیس باشه طلبتون !!

الان دیگه موقع چی بود؟؟ موقع زیارت !!!

با حالتی عجیب و وصف نشدنی راهی حرم اسدالله الغالب شدیم.

از سیطره که رد شدم چشمم افتاد به گنبد طلایی رنگی که انتهای شارع الرسول داشت خود نمایی میکرد.

مونده بودم هاج و واج !!! خوابم ؟؟؟ بیدارم ؟؟؟

زبانم بی اختیار شروع به استغفار کرد. آخه بده همین جور آلوده و ناپاک وارد حرم بشم.

هر چند سعی میکردم آروم آروم قدم بردارم تا به حرم نرسیده سنگامو با خودم وابکنم اما دیگه ....

سردر باب القبله حرم مطهر علوی : السلام علیک یا اباالحسن روحی فداء

وارد حرم شدم . هنوز تو  توهم بودم و باورم نمیشد.

در وردوی باب القبله برا شیخ اعظم ؛مرتضی انصاری فاتحه ای نثار کردم و به راه خود ادامه دادم.

مثل آدمایی که هنوزبه محیطی عادت نکرده هی سرم رو اینور و اونور میچرخونم و انگار دارم دنبال یه چیزی میگردم که بالاخره پیداش کردم!!

                                ایوان نجف عجب صفایی دارد.....

اما واقعا راس میگن که :

                                حیدر بنگر چه بارگاهی دارد !!!

حالا دیگه وقت پیدا کردن یه جای دنج و خلوت برا درد دل وروضه و.... هست!!

بی اختیار رو زمین جلو ایوان طلا نشستم و دیدم دلم داره میلرزه و انگاری گونه هام داره تر میشه!!

زبونم هم داره زیر لب برا خودش چیزایی زمزمه میکنه :

              

                به ذره گر نظر لطف بوتراب کند    به آسمان رود و کار آفتاب کند

 

ساعتی با همین تک بیت خودم رو آروم کردم ومشغول خواندن زیارت نامه و ....

 

                                      ادامه دارد ....

 

 

 


نوشته شده در تاريخ شنبه دوازدهم فروردین 1391 توسط حاجی

سلام

خوبید؟؟؟

دیگه سال 90 هم ساعات پایانیش رو سپری میکنه و داره نفسای آخرشو میزنه....

خیابونها هم که غلغله و اصلا نمیشه رفت بیرون و آدم مجبوره خانه نشینی رو بر دیگر کارها ترجیح بده!!!

داشتم فکر میکردم و سری به گذشته های نه چندان دور میزدم.

سال 84 امسال دیگه به یاری خدا...

سال 85 خدایا دیگه امسال حتما حتما ...

سال ...

سال ....

سال....

سال 90 خدایا غلط کردم امسال دیگه قول مردونه میدم ...

سال 91 ...

 

خدا هم باور کن میگه تا ببینیم و تعریف کنیم. هر سال همین رو میگفتی ....

اصلا همیشه 29 اسفند های هر سال منتظر شنیدن حرفهای تکراریت هستم.

میگم خدایا به روم نیاردیگه!!! مال بد بیخ ریش صاحبشه....

اما از شواهد و ظواهر امر نشون میده که فضا برا شروع کار و تلاش بیشتر فراهمه !!!

آخه سالی که نکوست از بهارش پیداست!!!

اونروز که رفتم حرم بی بی  .گفتم بی بی جان اصلا تعجب نکن!!! اینبار اومدم ازت تشکر کنم!! میدونم همیشه وقتایی میام که دیگه واقعا کارد به استخون رسیده و نمیشه کاریش کرد اما اینبار متفاوته ! نیاز نیس دیگه به حرفها ودردها و .... گوش بدی...

آخه کربلایی شدن همیشه مزه داره و میچسبه ولی وقتی زیر براتش رو حضرت کریمه (س) امضا بزنه یه چیز دیگه است!!!!

 

خلاصه اینکه ایشالله این سال 91 رو خود ارباب شروعش کنه واگه یه گوشه چشمی هم به ما بکنه برا خودم و هفت جد و آبادم بسه !!!

ایشالله قول و قرارهای سال 91 رو تو بین الحرمین به سمع و نظر حضرت ارباب و حضرت سقا (علیهما السلام ) میرسونم.....

 

فقط چندتا خواهش کوچولو :

اولا که برام دعا کنید

ثانیا حلالم کنید

ثالثا منم دعاتون میکنم و ایشالله همتون رو کربلا یه روضه مهمون میکنم.

            

                                                                 والسلام/ خلیل

                                                                   استهبان

 

 

 


نوشته شده در تاريخ دوشنبه بیست و نهم اسفند 1390 توسط حاجی

سلام

خوبید؟؟؟؟؟؟؟

از آنجایی که "خلق الانسان عجولا" همه ما آدمها تو زندگی دنبال راه میونبر میگردیم. حتی در ریاضیات از خیر اون دراز گوش  بیچاره هم نگذشته و یه قاعده و قضیه ای زدیم به نامش . حالا من نمیدونم قراره تو این دو روزه دنیا چیکار کنیم و به کجا برسیم نمیدونم.!!!!!!

ایشالله که میخایم جزء عبادت کنندگان باشیم تا به  "وما خلقت الجن و الانس الا لیعبدون"  جامه ی عمل بپوشونیم!!!!

کلا زندگی تو این دنیا خیلی سخته و باید رنجها کشید حالا هر کی به تناسب خودش !!!

مگه نمیدونی "خلق الانسان فی کبد"؟؟؟

کلا سختی و رنج کشیدن چیز خوب و بابرکتیه ولی ظاهرا ما نمیفهمیم و گوش و چشم و .... بسته شده و کر و کور شدیم. از بس تو این دنیا دنبال لهو و لعب رفتیم و همه چی رو به بازی گرفتیم.!!!!!

اصولا باید دنبال راه فراری ازین دنیا بگردیم چون میوونبر کلا چیز خوبیه.

بعضیا میگن که بابا جان گشتم نبود نگرد نیست!!!!!!!!

ولی من میگم بابا جان هس اما چشم بصیرت میخاد.

وقتی میگیم "والذین جاهدوا فینا لنهدینهم سبلنا "میشه بگی این سبیل چیه؟؟؟

یا "من یتق الله یجعل له مخرجا " !!!!

لذا میشه به قول ملت راه صدساله رو چند شبه و یا حتی یه شبه طی کرد و رفت و رفت و رفت.....

ولی باید بلد باشی و زرنگ باشی تا بتونی اون راه ها رو پیدا کنی!!!

خواهشا تو این دنیا یه کم شاخکامون رو بچرخونیم و به دور و برمون نگاهکی بندازیم. کم نبودن آدمایی که میوونبرها رو شناختن و رفتن و رسیدن و ....

نمونه بارزش همین شهدا !!!! چرا جای دور بریم؟؟؟

ای بابا !!! ما که اصلا ندیدیمشون .... چطور بریم کسب اطلاعات کنیم.؟؟؟؟؟

آخه آدم تنبل ! یه کم بی حالی رو کنار بگذار و برو بپرس از اونایی که باهاشون بودن....

اصلا حالا که  حوصله گشتن رو نداری اونا که برامون یادگاری گذاشتن !!! برو سراغ اونا...

کی ؟؟؟ چی ؟؟؟

منظورم وصیتنامه هاشونه دیگه .....

هر کی تو این دنیا وقتی میخاد بره اون آخر آخرها که میشه نکات اساسی و مهم زندگیشو برا آینده ها به یادگار میزاره در قالب وصیت و توصیه و سفارش و ....

نمونه بارزش نامه امام علی به امام مجتبی علیهما السلام (نامه 33 نهج البلاغه)

بنظر میرسه اگه تو این وصیتنامه ها بگردیم و سری بچرخونیم چیزایی دستگیرمون بشه!!!

                                 نسال الله منازل الشهداء

 

                                                                     والسلام/ خلیل

                                                                      قم المقدسه

 

 


نوشته شده در تاريخ دوشنبه بیست و دوم اسفند 1390 توسط حاجی

سلام

هر چی میگم و داد میزنم مگه حرف تو گوشش میره!!!

بابا جان ؛ پسر خوب ! بیشتر با ادعیه انس بگیر کی گفته دعا کمیل فقط برا شب جمعه هاس ؟؟

کی گفته دعای روز عرفه فقط خاص همون روزه ؟؟؟

بابا بردار تو ایام بیکاریت بجای اینکه خنده بازار نگاه کنی و یا حتی بخای فکر و تحقیق کنی که به کی رای بدم این دعاها و ... رو بخون و بعد تصمیم بگیر....

اگه ضرر کردی هر چی خواستی بگو...

خانوم ها و آقایون !!!

در متون روایی و دعایی ما مثلا همین مفاتیح الجنان که تو خونه های هممون با رنگها و طرحهای متنوع و جذاب انواع و اقسامش پیدا میشه در بخش ماه شعبان یه صلواتی وجود داره بنام صلوات شعبانیه!!!

حتما شنیدید و خوندید و دیگه نیاز به توضیح بیشتری نیس..

اوایل این صلوات زیبا چند جمله ای هست که بنظر میرسه خیلی از ماها اون رو به باد فراموشی سپردیم و انگار نه انگار که ماها مخاطبای این جمله میتونیم باشیم.

خوبه هر کاری میخایم بکنیم از انتخاب شغل و هدف و مسیر زندگی گرفته تا انتخابات و رای دادن و حتی پیرو دار و دسته ای شدن این چند خط رو نصب العین خودمون قرار بدیم.

برا یه بارم که شده انجام بدیم باور کنیم  ضرر نداره !!!

حالا چی هست اون چند جمله ....

 اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى‏ مُحَمَّدٍ و آل‏مُحَمَّدٍ

الْفُلْکِ الْجارِیَةِ، فِى اللُّجَجِ الْغامِرَةِ، یَأْمَنُ مَنْ رَکِبَها، وَیَغْرَقُ‏ مَنْ تَرَکَهَا،

 الْمُتَقَدِّمُ لَهُمْ مارِقٌ، وَالْمُتَاَخِّرُ عَنْهُمْ زاهِقٌ وَاللّازِمُ لَهُمْ‏‏لاحِقٌ،

خدایا درود فرست بر محمد و آل محمد

کشتى جارى در اقیانوسهاى بیکران ایمن شود هر که سوار آن کشى گردد/ و غرق شود کسى که آن را واگذارد/هر که بر ایشان تقدم جوید از دین بیرون رفته/ و کسى که از ایشان عقب ماند به نابودی گراید

ولى ملازم ایشان به حق خواهد رسید ...

 

همین 3 خط کوچک اما پر معنا راهگشاست.

جلوی خیلی از افراط و تفرط های بعضی از ماها رو میگیره...

من نمیدونم چقد ماها بیخیال  شدیم. خیلی راحت راحت در مورد همه کس و همه چیز نظر میدیم حتی علما و مراجعمون !!! در صورتی که یه ذره هم اطلاع نداریم. چون فلانی گفت و از فلان جا شنیدم لابد درسته دیگه !!!!

خوبه مجددا سری به وصیتنامه روحانی شهید عبدالله میثمی بزنیم که نوشته بود که خیلی مراقب غیبت نکردن باشیم مخصوصا پشت سر علمای دین (نقل به مضمون) لابد یه چیزی هست و مسئله مهمه که آدم تو وصیتنامه اش این حرف رو بزنه !!! نیس بنظرتون؟؟؟

یادمون نره که 2 گروه به دین و امام معصوم و حتی ولی فقیه  خیانت کرده و میکنن !!!

یکی اونایی که از امام  زمانه ی(یا حتی نائبش)  خودشون عقب افتادن و عده ای هم که دو آتیشه شدن و ازش جلو زدن!!! هر دو سوختند و باختند و سرمایه از کفشون رفت ...

شما میری در نانوایی خیلی مراقبی که جناب نانوا نه نون فتیر و نیم پخت بهت بده ؛ هم مراقبی نون سوخته بهت قالب نکنه !!!

درسته ؟؟؟

خیلی عجیبه برا یه نون سنگک 400 تومنی اینهمه دقت و نگرانی اما برا آخرتمون این همه شل و بی روح و بی اهمیت !!!!

یادمون نره هر موقع دریا طوفانی شد و راه رو گم کردیم ببینیم جناب ناخدا چی میگه و نظرش چیه!!! و اصلا به دلمون شک راه ندیم که ای بابا یعنی الان چی میشه و ازین جور حرفها چون بنظر میزسه این جور افکار و حرفها مقدمه افتادن تو وادی افراط یا تفریطه و این یعنی سقوط اونم از نوع آزادش به ارتفاع ....

دیگه شما خودتون بخوانید ازین مجمل حدیث مفصل را !!!!

ضمنا نوشته من رد یا تایید جناح و گروه و جبهه و .... خاصی نبود.خواهشا ازین برچسب ها بهمون نچسبونید.

اگرم قراره برچسبی چسبیده بشه با کمال میل و افتخار برچسب ولایتی بودن و پیرو رهبری عزیز بودنه !!!!!

 

                                                                 والسلام/ خلیل

                                                                   قم المقدسه

 

 


نوشته شده در تاريخ شنبه ششم اسفند 1390 توسط حاجی

درویشی را دیدم شتابان می دوید

گفتم درویش کجا؟؟؟

گفت: مجلس عزا

گفتم: چه کسی مرده؟؟؟؟

گفت: مردانگی و وفا......

بهش گفتم بابا خبرش بهت دیر رسیده سالگردش رو هم دادن و تموم شد و ته دیگشم خوردن!!!

گفت : پ  نه  پ حالا چیکار کنم؟؟

گفتم: نگران نباش

هر روز مرده داریم و اگه بخای بریم فاتحه خونی وقت کم میاریم!!!

گفت: کی مرده مگه؟؟

گفتم: رفاقت !!!!!

آهی کشید و گفت:

رفیقم رفیقای قدیم .....

یکی میشد حاج احمد کاظمی که آرزو داشت اون دنیا با حاج حسین خرازی محشور بشه و رفاقت و ارادت همچنان باقی باشه.....

یکی هم میشه ماها که مگسان دور شیرینی هستیم و تا کیف ؛ بند داشته باشه ما هم هستیم.!!!

یه زمانی میشد رو اسم رفیق قسم خورد و تو مجامع قضایی جای هزارتا قسم و آیه کارساز بود ولی الان اگه بگی رفیق چپ چپ نیگات میکنن انگار فحش بد بد دادی !!!!

یه زمانی طاقت زمین خوردن رفیق رو نداشتن و تا کوچیکترین مشکلی می افتاد تو زندگی طرف؛ از درو دیوار حلالهای مشکلات سرو کله شون پیدا میشد...

ولی الان نه!!! عده ای چسبیدن به کلاهشون مبادا باد ببره و سینوزیت بگیرن!!!

 

یه زمانی طرف حتی بخاطر قضاشدن نماز صبح رفیقش گریه میکرد و خودش رو به آب و آتیش میزد تا رفیقش رفیق باشه و تو زندگی مادی و معنویش نلنگه ولی الان راحت راحت از کنار خیلی مسائل بی تفاوت میگذره !!!

 

عید غدیرهای قدیم ندیما یادته ؟؟؟

چقد باحال بود!!! هر کی چندتا رفیق شفیق پیدا میکرد.

رفیقای قدیم هم که یادته؟؟؟ هر کدومش اندازه هزارتای الان می ارزید.

خدا پدر تکنولوژی رو بسوزونه

الان دیگه رفاقتامون و حتی صله رحم هامون شده پیامکی !! نهایتا میس بزنه که یعنی بیادتم و دیگه عند عندش یه تماسه که معمولا به دلیل کمبود شارژ سریع قطع میشه....

 

جالبه !! میدونستی افراد اینجوری هیچ وقت بنده خوبی نمیشن و تو بندگیشون هم قاط میزنن؟؟؟

نه!!! راست میگی؟؟؟ مگه ممکنه؟؟؟

آره بخدا دروغم چیه!!!

{العیاذ بالله } چون معمولا خدا نمیاد کارهاشو با اینا تنظیم کنه و همینجوری بدون برنامه ریزی یهو مثلا جهاد پیش میاد و یا هزارتا چیز دیگه...

اصلا خدا نیگاه نمیکنه زمستونه یا تابستونه...  

این ملت بدبخت درس و زندگی و زن و بچه دار...

یا هزارتا کوفت دیگه ...

 

عده ای هم که هزارماشالله همیشه سرشون شلوغه و حتی وقت سر خاروندن که چه عرض کنم وقت دست بالا بردن برا خاراندن سر هم ندارن ...

حالا این وسط با این همه گیر و گور خدا میاد میگه : ای مخلوقات من ؛ یه کم هم مثل قدیما بیاد هم باشید. از حال همدیگه غافل نباشد ولو به  ...

خدا بیخیال....

داری می بینی که هزارجور کار ریخته رو سرمون . وقت گیر آوردی ؟؟؟

 

خلاصه از من گفتن بود.  فردا پس فردا که قائم من اومد همینجوری میخاید تو رکابش باشید؟؟؟

یه کم از بروبچ دهه 50 و 60 یاد بگیرید...

امام گفته جنگ جنگ تا پیروزی

امام گفته حصر آبادان باید شکسته بشه

امام گفته .....

وقتی امام گفته یعنی دیگه امام گفته !!!!

گور بابای درس و بحث و شغل و مال و منال و زن و زندگی و ....

من رفتم...

وضو در فرات  نماز در کربلا

ایشالله قدس می بینمت !!!

 

                                                                                   والسلام/ خلیل

                                                                     قم المقدسه

 


نوشته شده در تاريخ یکشنبه بیست و سوم بهمن 1390 توسط حاجی

سلام

ساعت 6 صبح درب معصومیه

هوا در حد تیم ملی سرد و میشه گفت یخ

3 فروند اتوبوس بنز قدیمی راهی تهران ....

حضرت معصومه فعلا خداحافظ تا امشب ...

کیلومترها پشت سر هم رفتند و رفتند و رفتند تا ....

ساعت 8 صبح/ تقاطع جمهوری و دانشگاه

ظاهرا افرادی  سحر خیزتر از ما هم پیدا میشه!!!

همه به یک هدف و یک مسیر فکر میکردند و حرکت...

دانشگاه تهران/ امروز آقا میخان نماز بخونن ...

مدتی رو  در صف طولانی گشت و گذار ماموران سپری کردیم .

ساعت 9 با خیال راحت وارد شدیم و خوشحال که حداقل آقا رو می بینیم .

هوا هم که قربونش برم افتضاح سرد!!!

حالا کو تا آقا بیاد......

ملتم که شعار پشت شعار و حسابی گرما بخشیدن ولی اثر نداشت!!!

تلاوت قرآن و مداحی و شعار و گروه تواشیح و دوباره قرآن و مداحی ! اشانتیونشم که سرما بود و نهایتا عوض شدن مجری و مداح

      

 

ساعت 11:40

بالاخره انتظار به سر رسید و ولی امر مسلمین جهان وارد مصلی شدند و مردم هم که دیگه نگو و نپرس

چه شوری داشت

همه یک صدا .....

                               این همه لشکر آمده   به عشق رهبر آمده

و سخنان مثل همیشه حکیمانه و دقیق آسید علی آقا شروع شد و مردم همه یکپارچه گوش شده بودن تا ببینن نائب حضرت روح الله چه میگوید و میخاهد ....

هر از چند مدتی هم که بمب تکبیر در بین جمع میترکید و ملت مثل فنر از جا پریده و حالش رو می بردند و یه حالی هم به دشمنان میدادند ...

ساعت 14:15

ای واویلا حالا کی خودش رو برسونه به اتوبوس ...

خدایا خودت کمک کن ....

حالا ملت بدبخت تشنه و گشنه و با عرض معذرت گلاب به روتون  کم کم سر و کله شون پیدا شد و راه افتادیم

کجا؟؟؟

تهرانپارس ...

بابا بیخیال ....

نه جانم!!! به پدر شهید مصطفی احمدی روشن قول دادیم که بریم خدمتش و کسب فیض و توشه کنیم هم از خود شهید هم از صحبتهای پدر شهید

حالا بیفت تو این اتوبان و اون اتوبان و هی برو و برو و برو ولی هرچی بیشتر میرفتیم خبری از رسیدن نبود!!!!

تا اینکه به ذهن مسئول محترم اردو رسید که خوبه از بسیج و عمامه یه استفاده مفید بکنیم و به برکت اونها از خط ویژه بریم بلکه زودتر برسیم!!!!!

آخ چه حالی میداد

حالا همه هاج و واج مونده بودن که بابا اینا دیگه کین ؟؟؟

بین راه به خودم میگفتم یه موقع توهم آقازادگی و مسئول رده بلای مملکتی سراغت نیاد ها ...

تو همون طلبه ساده معصومیه قم هستی حالا به دلایلی از خط ویژه داری میری . اونم بدلیل اضطراره

موقع اضطرار میته خوردن حلاله چه برسه به از خط ویژه رد شدن !!!!

(ولی خدائیش برا خط ویژه رفتن از جناب سروان اذن گرفتیم. یه موقع نگید چی و چی .... )

بلاخره به هر جون کندنی بود رسیدیم ....

یه حسی داشتم...

همه پشت درب خونه شهید تجمع کرده بودیم که پدر شهید از پنجره صدا زد خیلی خوش اومدین بفرمایید بالا...

باور کردنی نبود یعنی داریم میریم تو همون خونه ای که مدتی پیش رهبر انقلاب در اون قدم گذاشتن؟؟؟

یعنی داریم میریم دستبوسی پدر کسی که حضرت آقا ساعتی قبل گفتن: شهادتش دل ما رو سوزاند؟؟؟

و .....

عجیب جلسه ای بود !!!!

فقط همین قد بگم که تا حالا روضه مجسم حضرت علی اکبر نشنیده و ندیده بودم .

شانس آوردم که پسر 4 ساله شهید مصطفی نبودش وگرنه ......

خیلی سخت بود که  پدر شهید روضه بخونه !!!

پدر داغدیده مثل کوه استوار بود ولی به قول خودش هر کاری کنه بازم یاد مصطفی هست.

از رضایت خودش و مادر شهید از مصطفی و از دعاهایی که در حق پسرش میکرده گفت.

از خدمات پنهانی مصطفی به مردم گفت و معتقد بود که همین دو عامل مصطفی احمدی روشن رو شهید مصطفی احمدی روشن کرده .

و .....

    

 

حالا نزدیکای غروب آفتابه و عصر جمعه ....

چقد غم انگیزه ...

سر اتوبوسا کج شد به سمت مرقد حضرت عبدالعظیم (ع)

یادم اومد آخرین باری که اومده بودم. تابستون بود. اوایل ماه شعبان

زیارت و نماز و دعا و به یاد رفقا و دوستان و آشنایان و سایر منسوبین بودم.

در اینجا سفرمون تموم شده بود و دوباره باید برمیگشتیم شهر کریمه (س)

 

 ولی خودمونیم این اردو من رو بدجور یاد اردوهای دانشگاه انداخته بود.

خیلی دلم واسه اون دوران تنگ شده. افسوس که ...

      

                                                                       والسلام/ خلیل

                                                                        قم المقدسه

 

 

 


نوشته شده در تاريخ شنبه پانزدهم بهمن 1390 توسط حاجی

سلام

الحمدلله رب العالمین

خوبید؟؟؟

بالاخره پس از 17 روز دوری از قم خودم رو به شهر کریمه رسوندم. بدجور دلم هواییش شده بود(البته شنبه ای که گذشت اومدم و تا حالا وقت نت اومدن نداشتم!!!)

ولی بهر حال اومدم....

تا یادم نرفته بگم که جمعه انشالله قراره بریم تهران و نماز جمعه به امامت قائدنا الخامنه ای (روحی فداه)

بعضی وقتها آدم بدجور دست خدا رو تو زندگیش میبینه.

مثلا یه کاری رو میخای انجام بدی و تموم مقدماتش رو هم فراهم میکنی ولی یه دفعه همه کاسه کوزه ات میریزه بهم و ...

درسته که اعصابت بدجور داغون میشه و حسابی دپرس میشی ولی یادت میاد که خدا همه کارس...

اینجاست که اعصاب خوردی و یا حتی دلشکستگیت هم بی اجر و پاداش نیست و باید به همین اعصاب خورد و داغونت افتخار کنی چون اوستا کریم داره نیگات میکنه ببینه عکس العملت چیه؟؟؟

 و یا حتی اینکه برا کارهات و یا برا تشفی خاطرت و یا هر دلیل دیگه ای دستت رو در خونه افراد دراز میکنی و اونا هم  یا منطقی و یا غیر منطقی دستت رو پس میزنن و به قول خودمون برجکت رو نیارن پایین

اونجا هم نباید غم و غصه رو به دل راه داد چون بازم اوستا کریم داره نیگات میکنه ..

یا به قول شاعر

عشق حسین ما را تنها نمی گذارد       گر خلق وا گذارند او وا نمی گذارد

     

مهم اینه که آدم بتونه جایگاه خودش رو تو زندگی پیدا کنه و آستانه تحملش رو بالا ببره

البته قبول دارم که واقعا تحمل و صبر تو برخی موضوعات سخته ولی چاره چیه؟؟؟؟؟

این وعده خداست که " ان مع العسر یسرا "

یا به قولی دیگر:

                               برويد سراغ كارهاى نشدنى، تا بشود. 

                         تصميم بگيريد بر برداشتن كارهاى سنگين، تا برداريد.

                                   «و لا يخشون احدا الّا اللَّه».

 خب، زحمتهايش چه؟ رنجهايش چه؟ محروميتهايش چه؟

جوابش اين است كه: «و كفى باللَّه حسيبا»؛

خدا را فراموش نكن، خدا حسابت را دارد.

 در ميزان الهى، رنج تو، محروميت تو،

كفّ نفس تو، حرصى كه خوردى، زحمتى كه كشيدى،

كارى كه كردى، خون دلى كه خوردى،

 دندانى كه روى جگر گذاشتى،

اينها هيچ وقت فراموش نمي شود.

رهبرانقلاب 1390/7/20

                

                                                            والسلام/ خلیل

                                                             قم المقدسه

 

 


نوشته شده در تاريخ چهارشنبه دوازدهم بهمن 1390 توسط حاجی

سلام

امروز با خودم گفتم روز اول ماه ربیع الا ولم رو متفاوت آغاز کنم.

بعد دوماه عزا برا شنیدن خسته نباشی از زبون آسمونیها چه خوبه سری به شهدای شهرمون بزنم.

عزم را جزم کرده و راه افتادم.

اما اینبار زیارتم متفاوت تر از بقیه ایام بود.

امروز با دید پیدا کردن یه نسبت و وابستگی و یا حتی آشنایی با شهدا رفتم به دیدارشون .

یادمه یه زمانی ته دلم با خودم میگفتم : چقد من بدبختم که  در اون دوره و زمانی که این شهدا بودن من نبودم  تا حتی باهاشون  نفس بکشم  چه برسه به اینکه بخام  باهاشون باشم ...

اما امروز گفتم حالا که نبودم و کاریش نمیشه کرد ؛  پس چه خوبه با هرکدوم از این 500 تا شهید شهرم یه نسبت و رابطه ای بین خودم و اونا پیدا کنم. حداقل اینجوری یه پله نزدیکتر میشم بهشون!!!

شروع کردم....  

چند تا شون که میشه گفت با هم اقوام و خویشاوندان محسوب میشیم و نسبت بین من و اونا میشه خویشاوندی !!!

مثلا شهید حسین صادقی

شهید محمد حسن فقیهی

شهید ابوالفضل مباشری

شهید علی اصغر مباشری

شهید جلیل فقیه

 

یه دونشون هم که دوران راهنمایی درباره اش تحقیق کردم و هنوز گهگاهی که دلم یاد قدیما میکنه میرم سر وقت یادداشتهام و عکسهاش و وصیتنامه اش و ... تورقی میکنم.

شهید ابوالقاسم چوپان ملقب به چمران ثانی

 

عده ی زیادیشون هم که اگه خودشون رو نمیشناسم ولی با خانوادشون و برادر و یا بازمانده هاشون آشنا  و دوست و رفیق هستم .

مثلا  شهید سید محمد هادی میرفیاض

شهید محمد تقی مفتاح

شهید حسین دالوند

شهید جواد خیرات

و ......

 

یه عده شون هم که یادمه وقتی پیکرشون رو پس از چندسال به ایران برگردونده بودن  تو تشییع جنازشون شرکت کردم و خوب خوب یادمه که چه غوغایی بود!!!

مثلا  شهید سید علیرضا منتصری

شهید سید احمد مرتضوی

شهید حسین  زاهدی اصل

شهید مخبری

شهید ذبیحی

و ....

 

تعدادی هم که اصلا نمیشناسم و خیلی افسوس خوردم که نشد نسبتی بین خودم و اونا پیدا کنم

 

یه عده هم که شنیدن خاطراتی ازشون باعث ایجاد رابطه و وابستگی با اونا شده:

مثلا  شهید حسین صدیق

شهید جواد البرز

شهید سید علی اکبر داوودی

و ...

 

چند نفرشونم که دانشجوی بسیجی بودن :

مثلا شهید محمد مقدس (که از اقوام هم محسوب میشه)

شهید خلیل سامان  ( دانشجوی دانشگاه علوم پزشکی اهواز/// اونایی که به گلزار شهدای گمنام دانشگاه علوم پزشکی اهواز  سر میزنن حتما عکس این شهید بزرگوار رو روی یکی از ستونهای یادمان دیدن/ ستون سمت چپ یادمان بگردید حتما پیداش میکنید)

 

یه دونشونم که خیلی نزدیکه بهم چون پس از 23 سال دوری؛  پیکر پاکش روز عاشورای امسال برگشته و تشییع و خاکسپاری شده

شهید ابراهیم شمس عزت

برام جالب بود که شهید عزیز محمد حسن فقیهی که در بالا نام بردم در وصیت نامه اش نوشته که قبل از تشییع پیکرش اول وصیتنامه شهید ابراهیم شمس عزت خونده بشه حالا  سرش چیه الله اعلم !!

 

اما بنظر میرسه که اون حسرت همیشگی که داشتم و هی با خودم میگفتم که حیف شد که من با شهدا نبودم و ندیدم و .. تموم شده باشه

چون رسیدم بالای تربت پاک رفیق و دوست دوران دبیرستانم شهید روح الله رجبی که به دست اشرار مسلح به شهادت رسید

تاریخ تولد: 25/4/68   تاریخ شهادت 27/1/89

     شهید روح الله رجبی

 

الان دیگه میتونم سرم رو بالا بگیرم و بگم منم حداقل با یکی از این عرشیان فرش نشین بودم و نشست و برخاست داشتم ولی چه سود که هیچ تاثیری نگرفتم.

خدائیش هر موقع میرم سر مزارش خیلی خجالت زده میشم نمیدونم چرا؟؟؟

یا یه جورایی احساس غبطه

 

 و در میان همه ی این شهدا و امامزادگان عشق یه شهید گمنام هم خودنمایی میکنه !!!

ونیز پنج  تا دونه قبر خالی که سنگ سفید روش گذاشتن ...

 

                  نسال الله منازل الشهداء

 

شادی روح همه شهدای انقلاب و جنگ تحمیلی خصوصا ۵۰۰ شهید شهرستان استهبان الفاتحه مع الصلوات

 

و نیز اگه نتونستم اسم تک تک همه این شهدای عزیز رو بیارم ببخشید. مشت نمونه خرواره ....

 

                                                                     والسلام/ خلیل

                                                                        استهبان

 

 


نوشته شده در تاريخ چهارشنبه پنجم بهمن 1390 توسط حاجی

السلام علیکم

الحمدلله رب العالمین

خوبید؟؟؟

چه خبر؟؟؟

نوکری ها و عرض ادب و ارادتهای دو ماهتون قبول باشه!!! ایشالله همگی مورد الطاف همیشگی حضرت زهرا باشیم.

اومدم حلول ماه ربیع الاول رو تبریک بگم تا شاید یکی از کمترین و کوچکترین مصادیق روایت نبوی باشم که هر کس پایان ماه صفر رو به من خبر دهد بهشت بر او واجب است! انشالله

مدتیه رو تیکه ها و سوتی های باحال ملت زوم کردم و حسابی میخندم

بروبچ طلبه که باحالیشون خیلی زبانزده و جذاب

مدتی پیش تو معصومیه امتحان از آثار شهید مطهری برگزار شد!

یکی از سوالا این بود: سفارش و توصیه امام صادق در آخرین لحظات عمرشون چی بوده؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

یکی از طلبه های باحال و خوش ذوق ؛  در راستای تقویت طرح مطالعاتی کتب شهید مطهری در پاسخ سوال نوشته بود:

سفارش کردند که از خواندن کتب شهید مطهری غافل نباشیم!!!

 

اصلا چرا جای دور برم!!!! همین خود من ....

این چند روز اخیر عجیب سوتی میدادم  و هی تو دلم میگفتم الهی چشم نخوری !!!!

زنگ زدم همسایمون/ گوشی رو برداشته/ میگم : خونه ای ؟؟؟؟؟؟؟

میگه : پ نه پ  تو خیابونم !!! تو بیابونم !!!

 

رفتم کنترل تلویزیون رو بدم تعمیر؛ به جناب تعمیرکار میگم: ببخشید این میکرفون رو درست میکنی؟؟

یهو یادم اومده که سوتی دادم و حالا وقت جمع و جور کردن سوتیه

منم که آخوند و عمرا کم بیارم !!!  سریع گفتم خدا بگم چه بر سر ..... بیاره که سکه شده یک میلیون آدم از اعصاب خوردی دیگه کنترل تلویزیون  رو از میکرفن تشخیص نمیده!!!! حالا طرف مونده هاج و واج منو نگاه میکنه با این همه ریش و پشم و بند و بساط .....

 

حالا جالبیش اینجاس که خودم که خیلی باحال تشریف دارم هیچ ؛‌ رفقا و کسایی که باهام میپرن که دیگه بدتر !!!

امروز زنگ زده و با لبی خندان و خوشحال  میگه که دارم میرم خونه ...

نیم ساعت بعد پیامک اومده که:  بگو چی شد؟؟؟

میگم خوب چی شده؟؟ تو رو خدا نگو سوتی دادی؟؟؟

میگه رفتم سوار قطار بشم یارو بهم میگه بفرما پایین ....

آخه برا چی؟؟؟ به تاریخ بلیط نگاه کردی؟؟؟ برا یه هفته ی دیگه اس

 

خدائیش آدم چی بگه؟؟؟؟

اینجور موقع ها نمیدونم بخندم یا گریه کنم؟؟

 واقعا نمیدونم ؟؟

 

اینا رو گفتم که ماه ربیع الاولتون رو با خنده آغاز کرده باشین؛ همین ....

 

                                                                    والسلام/ خلیل

                                                                        استهبان

 

 

  


نوشته شده در تاريخ سه شنبه چهارم بهمن 1390 توسط حاجی

سلام

الحمدلله رب العالمین ....

ایام حزن و اندوه اهلبیت رو تسلیت میگم.عزاداریهاتون قبول باشه.

خیلی دقت کنیم این آخر ماه صفر خیلی مهمه!!! آخه با گریه بر کریم اهلبیت مشمول دعاهای خاصه مادر سادات میشیم ایشالله

کم کم دارن سفره رو جمع میکنن نکنه خدای نکنه دست خالی بریم و بزم شور و عشق  دو ماهه تموم بشه!!!!

من که اولش با اسم رمز امام رضا و خواهرش حضرت کریمه وارد شدم انشالله برا خروج هم دوباره آقا جان حضرت سلطان خودش نظری کنه ...

تا یادم نرفته ... خدا بگم چه بلایی سر صدا و سیما بیاره که هی دلم رو آب میکنه ...

اون از اربعینش اینم از آخر صفر و حرم امام رضا .....

دیدی برف نشسته رو گنبد طلا ؟؟؟ چه خوشکل شده ؟؟؟

یاد سفر اول ماه ربیع پارسال بخیر با چندتا از رفقای اهل دل و باحال زائر حرم بودیم اونم چه زیارتی!!!

یه چیزی میگم و یه چیزی میشنوین....

ایشالله دوباره قسمت بشه .

راستش میخاستم از دلتنگی های این مدتم برا حرم امام رضا بنویسم دیدم حیف امام رضاس که من بخوام براش بنویسم گفتم بزار حرفامو در قالب شعر بگم

یه شعر کولاک و باحال از عزیز دلم شاعر گرانقدر آقای محسن ناصحی

(با کسب اجازه از محضرشون )

 

 گاهی که با نیاز دلم ناز می کنی

داری مرا دقیق برانداز می کنی

یعنی نگاه می کنی اول کجایم و

بعدا مرا به سمت خود آغاز می کنی

دارم دوباره شاعرتان می شوم مرا

داری دوباره قافیه پرداز می کنی

تازه شدم شبیه پسر بچه ای که تو

پیش ضریح می بریش ناز می کنی

حس می کنم که وقت دعا لطف خویش را

از لابلای جمعیت ابراز می کنی

گاهی برای تو همه تن سوز می شوم

تو در عوض همیشه مرا ساز می کنی

از خوبی شماست که خوب کم مرا

تو در حساب خویش پس انداز می کنی

گاهی کنار پنجره ات بسته می شوم

گاهی میایی و گره را باز می کنی

بر پرده ، زنده کردن شیرت عجیب نیست

هرشب مسیح معجزه ! اعجاز می کنی

                   اینبار هم شبیه خودم نه شبیه تو

                  دل می دهم به پنجره های ضریح تو 

آهو که نه کبوترتان نه که آدمیم

تا با توایم پس همه ی عمر با همیم

فرقی نمی کند که چه هستیم یا که ایم

ما هرچه هست شیعه گیت را مصممیم

گاهی برای منبرتان مثل دعبلیم

گاهی برای نخل ولای تو میثمیم

لرزان نمی شویم به بادی که می وزد

به ریشه های حبّ تو وصلیم ، محکمیم

حاتم کجا و سفره احسانتان کجا

ما جیره خوار سفره ارباب حاتمیم

ما زنده با توایم و دم از تو گرفته ایم

پس ما برای کشته شدن هم مقدمیم

مدیون آن کسیم که مارا به تو سپرد

عمریست زیر سایه تو زیر پرچمیم

ما را زیاد و کم ننوشتند ، واحدیم

گاهی اگر زیاد و زمانی اگر کمیم

کم گریه می کنیم ولیکن موثریم

یعنی شبیه بارش باران نم نمیم

یابن الشّبیب خواندنمان را که دیده ای

دیدی که در عزای شهید محرمیم

این ویژ گی ّ روضه جد غریب توست

که ما هنوز با غم تو غرق ماتمیم

             اینبار هم دلی که شکسته است را بخر           

  لطفی کن و دوباره مرا کربلا ببر

 

البته برا مثل منی که هنوز شش گوشه رو ندیدم باید بگم آقا جان :

لطفی کن و مرا برا یه بارم که شده  کربلا ببر

                                                             

                                                              والسلام/ خلیل

                                                                استهبان

 


نوشته شده در تاريخ یکشنبه دوم بهمن 1390 توسط حاجی

سلام

خوبید؟؟؟؟

منم بد نیستم...

اینجا هوا به شدت هر چه تمام تر سرده و نمیشه از خونه برم بیرون مگر برا اضطرار{رفتن به هیئت}

تو این چند روزه که کارم شده خور و خواب و مداحی و پاسخگوی سوالات جور واجور ملت

چقد بعضیا باحالن!!!!

از بس سوال پرسیدن دیوونه شدم!!!

حالا کجایی؟؟ چیکار میکنی؟؟؟ کی معمم میشی؟؟

راسته شیر نفت تو حوزه ها باز میشه؟؟؟

بابا چرا مراجع کاری نمیکنن؟؟؟

همش تقصیر شما آخونداس که سکه شده 800 تومن!!!

راستشو بگو ماهی چند بهتون میدن؟؟؟

حاج آقا برا خمس تو قرآن آیه داریم؟؟؟

اوه ه ه ه !!! چرا موهات سفید شده ؟؟؟

کاش منم اومده بودم حوزه !!! اگه اومده بودم الان برا خودم برو بیایی داشتم و ...

و ......

امروز داشتم با خودم میگفتم بد نیس حوزه ها بیان طرح آخوند خانواده رو راه بندازن....

عجیب نیازه و عجیب جواب میده!!!!!

چه عیبی داره حالا که به برکت انقلاب و جمهوری اسلامی همه موبایل دارن و داشتن موبایل دیگه کلاس و پریستیژ محسوب نمیشه و موبایل شده مثل تلفن ثابت ؛  ملت حزب الله تو مخاطبین گوشیشون در کنار شماره های کذا و کذا شماره یه آخوند هم داشته باشن !!

برا روز مبادا به درد میخوره ....

والله بخدا ... چه عیبی داره در کنار پزشک خانواده آخوند خانواده هم داشته باشیم؟؟؟؟؟؟؟

البته مقایسه این دو قشر با هم شاید در حق دو صنف جفا باشه چون هر کدوم برا کار خاصی هستن و ...

اگه دروغ میگم بگید دروغ میگی؟؟

 

راستش این چند روزه زیاد حالم خوش نیس نمیدونم چرا ؟؟؟

البته مدتهاس که حال و روزم اینجوریه ولی ...

بعضی وقتا از همین حال و روزم اعصابم خورد میشه!!!

به خودم میگم بابا دیگه بسه!! چته اینقد می نالی؟؟؟ جمع کن کاسه و کوزه تو ...

اما بعضی چیزا رو  نمیشه به سادگی ازش گذشت ...

مثلا حرف بی منطق و بدون استدلالی که باید به زور قبول کنی !! چون دستت به جایی نمیرسه که بخای کاری بکنی....

بعضی وقتا باید فریاد زد ولی انگار همه کر تشریف دارن و نمیشنون !!!!

امروز یه تک بیت دیدم خیلی باحال بود بزار برا شما هم بگم:

یه بیته ولی خیلی حرفا توشه......

                           مرا محروم کردی از خودت این داغ سنگین است

                               چنان تحریم تنباکو برای ناصر الدین شاه

 

  

                                                                                      والسلام/ خلیل

                                                                                            استهبان

 

 

 


نوشته شده در تاريخ جمعه سی ام دی 1390 توسط حاجی

سلام

الحمدلله رب العالمین

اووووووووووووووه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه!!!!!

بالاخره بعد از حدود 4 ماه اومدم خونه !!! البته شاید توفبق اجباری بود و یا قول دادن جلسات آخر ماه صفر بهونه خوبی شد که سر و کله ام دوباره این برا پیدا بشه ....

دیگه چیکار میشه کرد ؟؟؟ بزار خیرمون به شهر خودمون برسه !!!! (تف تو ریا) (ریا در حد مرگ)

اینجا تقریبا خبر مهمی نیس بجز اینکه : مدت زمان اینترنت پر سرعتم تموم شده و جناب مخابراتم لطف کرده و کلا از بیخ و بن قطعش کرده و حقیر مجبورم ساعتها منتظر بالا اومدن صفحه نازنین وبلاگم باشم حالا دانلود رو بیخیال میشیم فعلا !!!

خبر بعدی اینکه هنوز کما فی السابق اکسیژن حروم میکنم و روزها از پی هم یکی یکی داره میره و من هنوز در خواب و رویای خودم به سر میبرم!!!!

و خبر مهمتراینکه : مدتیه خیلی فکر میکنم !!! خودم هم خیلی تعجبم که جدیدا تریپ متفکری منو بدجور گرفته !!!!

امروز داشتم به خون فکر میکردم......

خودمونیما !!!! درسته خون جز نجاساته ولی لا کردار عجب مهمه و ازش کار بر میاد ....

کوچکترین کارش همینکه من رو به فکر واداشته !!!!! بقیش رو خودتون میدونید یا اگه نمیدونید به پزشک خانواده مراجعه کنید تا هم اونا بیکار نباشن و هم شما اطلاعات عمومیتون بره بالا.....

بگذریم !!!!! از هر چه بگذریم سخن خون خوشتر است ....

خون !!!!

در اهمیت خون همین بس است که بگویم اگه چیزی در این مایع سرخ رنگ کم یا زیاد بشه بدن شروع میکنه به تته پته افتادن و دست و پا زدن ...

سریع باید بهش برسی وگرنه احتمال داره چهار چرخت بره هوا ....

طبق آخرین نظر دانشمندان محترم (خودم) روح هم خون دارد. از آنجایی که ما برای روح هم شخصیت قائلیم و به عنوان مثال خطاب به افراد میگیم: تو روحت !!!! لذا دریافتیم که روح هست و وقتی هست خون هم دارد...

بعضی وقتا بعضی چیزای خونم کم میشه و کم خونی میاد سراغم و بدجور داغونم میکنه ...

بعضی وقتا مداحی خونم بدجورافت میکنه و دکتر سریع چند سی سی مداحی اونم از نوع شور بهم تزریق میکنه و دوباره حالم برمیگرده سرجاش ...

بعضی وقتا هم که اشک و روضه های تک نفری خونم به حد قابل توجهی میاد زیر خط فقر و دولت کریمه حضرت رب الارباب سریع السیر یارانه اشک و ناله و روضه اون ماه رو زودتر میریزه حساب تا مبادا اتفاق خاصی بیفته ....

نمونه اش همین اربعین امسال ....

بدجور در حد تیم ملی (البته نه ایران) میزان اشک و روضه های تک نفری اومده پایین که بحمدلله تامین شد!!!!!!!!!!!!!!!!!

در حال حاضر که در حال نوشتن هستم خون قرمز رنگ حقیر به چند چیز نیاز مبرم داره :

1- روضه حضرت زهرا در صحن انقلاب امام رئوف

2- قدم زدن در صحن آینه حرم خوشکل خانوم حضرت معصومه (س)

3- راهیان نور

4- داداش مرتضی

 

البته ناگفته نماند که اگه بعضی فرمولای خون زیادی جابجا بشه  و رو به فزونی بگراید هم دردسر سازه وهم موجب آزار و اذیت روحی و روانی !!!

مثلا بعضی وقتا اینقد مقدار استفاده از موبایلم بالا میره که هر لحظه ممکنه  با سر انگشتان تدبیر و مقداری خشم و نیز ادویه جات لازم موبایل زبون بسته رو به دیوار بکوبم تا هم خودم خلاص شم هم اون بدبخت ....

و یا خیلی چیزای دیگه که حوصله ام نمیشه بنویسم ....

 

راستی تا یادم نرفته بگم که :

 چند روز پیش توفیق شد و به محضر جناب سردار خیبر شهید حاج محمد ابراهیم همت رسیدم.

جای همتون خالی....

حاجی که به همتون سلام رسوند و من هم سلام همتون رو به حاجی رسوندم.

خیلی دوست داشتم ساعتی پیش حاجی باشم و با هم زیارت عاشورایی و روضه ای و .. داشته باشیم ولی حیف و صد حیف که هوا به شدت سرد بود و مسئول محترم هیئتی که ما رو دعوت کرده بود مثل فلان بالای سرم وایساده بود و هی میگفت : حاج خلیل تو رو خدا زود باش بریم هوا سرده سرما میخوری !!! ناسلامتی میخای بخونی !! چقد زورم گرفته بود ...

من که نشنیدم ولی بنظر میرسید حاج محمد ابراهیم یه پیامی داشت برامون !!!

گفت: انشالله وعده دیدارمون راهیان نور امسال/ طلائیه

 اما خدائیش بد نیست هر از چند مدتی یه سری به آب و روغن بدنمون (خون) بزنیم تا ببینیم کم و کسری نداره !!!!!!!!!!!

 بچه هیئتیا !!!! از روضه های تک نفری غافل نشید عجیب برکت داره............

 

میدونم خیلی حرف زدم. ببخشید

درد دل بود دیگه ...

                                                                   والسلام/ خلیل

                                                                      استهبان

 

 

 


نوشته شده در تاريخ دوشنبه بیست و ششم دی 1390 توسط حاجی

سلام

الحمدلله رب العالمین

یه عمر داشت تو تاب و تب میسوخت!!!!

یعنی میشه منم یه روز بتونم ببینم؟؟؟؟ یعنی عمرم کفاف میده ؟؟؟

هر روز شیفته و شیدا تر میشد و دلش بیشتر از روزای قبل در حسرت می موند...

یه روز تصمیم گرفت دست به کاری بزنه که غصه ها تموم بشه !!!!!

باخودش گفت: یه چله میگیرم تا آقام بیاد و خودم ازش بپرسم ....

و یاعلی گفت و عشق آغاز شد....

روزها از پی هم میگذشت ....

روز اول ...

روز دوم ....

روز سوم....

روز .....

روز ....

بالاخره به مرادش رسید!!!!

باورنداشت!!! یعنی دارم خواب میبینم ؟؟؟ اصلا خوابم یا بیدار؟؟؟

مکاشفه بود....

دست از پا نمی شناخت ...

نمیدونست به جمال زیبای آقا و مولاش نگاه کنه یا سوال و حاجتش رو بگه ...

انگار زبونش بند اومده بود...

شاید زیر لب با خودش میگفت:

              جمال یار ندارد نفاب و پرده ولی       غبار ره بنشان تا سعادتی ببری

دل رو به دریا زد و پرسید:

آقا جان !!!! سیدی و مولای !!! روحی لک الفداه ...

مدتهاست آرزو داشتم تا شما رو ببینم و ازتون بپرسم قبر مخفی مادرتون (مادرمون ) کجاست؟؟؟؟؟؟

آخه دلم خیلی هوای مادر کرده ....

آخه بچه وقتی امیدش از همه جا ناامید میشه دست به دامان مادرش میشه !!!!

آقا یه نگاهی بهش کرد و گفت:

آقا سید محمود ! خدا اراده کرده که قبر مادرمون تا قیامت مخفی بمونه !!!

عرض کرد آقا جان !!! پس چیکار کنم؟عقده های دلم رو کجا ببرم ؟؟ پیش کی ببرم ؟؟ شما یه چیزی بگو..

آقا بهش گفت: نگرانی و غصه خوردن که نداره !!!!

رحل اقامتت رو از نجف بردار و برو شهر قم اونجا ساکن شو....

مگه نشنیدی :  قُمْ عُشُّ آل مُحمد و مُأوی شِیعتِهِمْ ...

                                  قم آشیانه آل محمد و پناهگاه شیعیان آنهاست...

چه جایی بهتر از همجواری با عمه ما حضرت فاطمه معصومه (سلام الله علیها)...

از خواب بیدار شد و انگار حالش دست خودش نبود...

صدای لرزونش  تو فضای خونه پیچید :

آقا سید شهاب الدین .....

آقا سید شهاب الدین .....

جانم آقا جان !!!  امری دارید؟؟؟

پسرم من پیر شدم  و دیگه سنی ازم گذشته . دوست دارم تو به نیابت من یه سفر بری ایران و اول یه سر بری پابوس سلطان سریر ارتضا حضرت ابالحسن علی بن موسی الرضا (ع) و بعدش بری شهر قم و دختر موسی بن جعفر رو زیارت کنی و سلام پدر پیرت رو هم به بی بی ابلاغ  کنی ....

سید شهاب الدین هم که امتثال امر پدر رو در سر لوحه کارهاش قرار داده بود راهی ایران شد....

و هجرت به ایران همان و بیتوته کردن و موندگار شدن  در قم همان ....

          

 

کار هر روزش شده بود همین ...

هر روز صبح خودش رو قبل اذان صبح به حرم امن حضرت کریمه میرسوند و برف و بارون و گرما و سرما و ... در اراده اش بی اثر بود!!!

به راستی او  حضرت آیت الله العظمی سید شهاب الدین مرعشی نجفی 

                        ۶۰  سال تمام اولین زائر بی بی بود....

                                                                      

                                                              والسلام/ خلیل

                                                                قم المقدسه

 

 

 


نوشته شده در تاريخ سه شنبه بیستم دی 1390 توسط حاجی

با سلام خدمت شما سروران گرانقدر

صوت و فیلم مداحی حقیر  در شب چهارم ماه محرم در هیئت فاطمیون ماهشهر اجرا شده است بحضورتان تقدیم میگردد.

لازم به ذکر است که لینک دانلود غیر مستقیم است.

                                                                     التماس دعا/ خلیل

 فایل تصویری:

http://www.4shared.com/video/X0UuL3RP/khallil.html

 

فایل صوتی :


http://www.4shared.com/mp3/o759rkMu/khallil.html

 


 


نوشته شده در تاريخ یکشنبه هجدهم دی 1390 توسط حاجی

بسم الله الرحمن الرحیم

و لا حول و لا قوه الا بالله العلی اعظیم

معمولا غروبای چهارشنبه تا عصر جمعه فضای شهر حضرت کریمه یه جور دیگه میشه!!!

طبیعی هم هست دیگه آخر هفته و هزار تا کار عقب مونده و خرید و تفریح و ...

اما برا عده ای آخر هفته ها رنگ و بوی دیگه داره!!!

عده ای هر جا باشن خودشون رو میرسونند به حرم بی بی ...

عده ای هم مسیر قم – جمکران رو برا طی طریق انتخاب میکنن ....

عده ای هم میرن جایی که بتونن خودشون رو جمع و جور کنند و گلیمشون رو از آب بکشن بیرون...

طبق سنت حسنه حوزه ها آخر هفته معمولا روز درس اخلاقه و گوشه گوشه این شهر کرسی های درس اخلاق برقرار میشه و خیل مشتاقان سعی میکنن از این خرمن عظیم خوشه چینی کنند ولی هر کی بقدر وسع و ظرفیتش....

اون روز داشتم به این فکر میکردم که ما ها دنبال چی هستیم ؟؟؟

با درس اخلاق رفتن هامون میخوایم به کجا برسیم ؟؟؟

اومدیم آیت الله بهجت بشیم یا سید علی قاضی؟؟؟

اومدیم طی الارض یاد بگیریم یا درس زندگی ؟؟؟

اومدیم صاحب کرامت بشیم یا صاحب خلق کریم؟؟؟

خدا کنه آدم اهل پذیرش موعظه باشه!!! وگرنه با درس اخلاق رفتن کاری درست نمیشه ....

برا بعضیا درس اخلاق خلاصه نمیشه به چهارشنبه شبها یا صبح های پنجشنبه ....

برا عده ای لحظه به لحظه زندگیشون درس اخلاقه....

چه اشکال داره آدم همه چی و همه کس دور و برش رو به دید استاد اخلاق نگاه کنه؟؟؟

والله سهراب سپهری راست گفت که :

                                      چشم ها را باید شست...

                                        جور دیگر باید دید ....

چه بسا یه حیوون دراز گوش زبون بسته یه درسی بهت بده که هیج جا تا حالا ندیده باشی...

مگه نبود مرحوم شیخ جعفر شوشتری که با دیدن الاغ باربر گریه کرد. همه متعجب!!! مگه الاغ دیدنم گریه داره ؟؟؟

جناب شیخ گفت: این الاغه با این زبون بی زبونیش بهم گفت : من بارم رو به مقصد رسوندم آیا تو هم رسوندی؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

بابا من دیگه نمیدونم خدا باید برا ما چیکار کنه که باورش کنیم همه کاره اس!!!!

چقدر راه رو از چاه نشونمون بده!!

چقدر در پرتگاهها دستمون رو بگیره!!!

چقد با روضه های حسین بهمون مهلت بده!!!

چقد نشونه سر راهمون بزاره که ما به غفلت نخوریم ولی آخرش بازم همون آش و همون کاسه است ....

شاید چند روزی جو بگیرتمون و تریپ عارفانه به خودمون بگیریم ولی با اولین  چراغ سبز اون پدر سوخته( شیطون) با سرعت هر چه تمام تر میدویم . انگار نه انگار که ....

از رو هم که نرفته و نمیریم ....

تا کی اومدن و رفتن ها باید ادامه پیدا کنه ؟؟؟ نمیدونم....

تا کی حسرت خوب شدن یا خوب ماندن رو باید بخوریم...

تا کی باید آرزوی داشتن یه رفیق فابریک که از جونش برات مایه بزاره رو داشته باشیم...

تا کی .....

 راستش رو بخواین خودم یه مدتی به همین دید به اطراف و اکنافم نگاه میکردم خیلی چیزا گیرم اومد و خدا هم بدجور سر راهم آدما و چیزای مختلفی قرار میداد ولی کو گوش شنوا و چشم بینا....

خیلی جالبه!!! عابر بانک برات بشه استاد اخلاق

فروشنده مغازه برات بشه راهنما ...

یا حتی وصیت نامه یه شهید ...

چند روزیه یه دلایلی  باعث شده که  نگاهم و دیدم نسبت به یک سری افراد فراموش شده حاضر در شهر و روستاهامون جلب بشه!!!

کیا؟؟؟؟؟؟؟؟

همونایی که امامزادگان عشق اند و موجب مباهات ملائکه خدا تو آسمونا ...

همونایی که من و امثال من فقط از اونا نردبان ترقی ساختیم و هی بالا رفتیم و رفتیم و رفتیم ولی غافل از اینکه ......

همونایی که رفاقت باهاشون خیلی حال میده ....

اصلا هیچ هزینه ای هم نداره...

هیچ توقع مادی هم ازت ندارن ...

شهدا دیگه!!!!  شهدا ...

چقد دلم برا آقا مرتضی تنگ شده .....

میدونم رفیق خوبی براش نیستم ولی اون رفاقت رو به حد کمال خودش داره انجام میده ....

چقد دلم برا امام رضا تنگ شده .....

 دیروز اتفاقی وصیت نامه شهید حجت الاسلام میثمی رو داشتم میخوندم خیلی به دلم نشست:

تا حالا سه چهار باری خوندمش ... البته اتفاقی هم نیست چون هیچی تو این عالم اتفاقی نیست قطعا حکمتی داشته و داره ...

تو وصیت نامه اش نوشته:

آنچه در دوران زندگیم بیش از همه چیز مرا رنج داد و باعث خون دل خوردن من شده اخلاص نداشتنم بود.

دومین مسئله ای که مرا در زندگی عقب انداخت که موفق نشوم از فیض های بزرگتری بهره مند تر گردم   بی نظمی و بز صفتی من بود که جسته گریخته کار میکردم و به هر کشتزاری دهانی میزدم.

و سومین چیزی که گوشت بدنم را آب کرد و در دنیا مرا سوزاند تا قیامت چه به سرم آوردن غیبت به خصوص غیبت علما بود.

ای خدا ....................

جون خودت بهم بفهمون که تو همه کاره ای.....

                                                                     والسلام/خلیل

                                                                      قم المقدسه

 

 

 

 


نوشته شده در تاريخ شنبه هفدهم دی 1390 توسط حاجی

بحمدلله توفیق شده هر روز زیارتش میکنم.

از 12 شهریور که اومدم معصومیه و سکنی گزیدم هر روز این آیت الهی رو میبینم.

خیلی باحاله !!!

از نظمی که تو کارشه خیلی خوشم میاد..

تقید ویژه ای داره به کارش ...

آفتاب و بارون و برف براش تفاوتی نداره...

هر روز از ساعت 12 تا 2 عصر تو حیاط معصومیه قدم میزنه و میتونی کنار طلبه ها تو صف غذا پیداش کنی ....

کی؟؟؟؟؟ کشتیمون دیگه !!! بگو کیه این موجود دوست داشتنی و باحال؟؟؟؟؟؟

جناب  گربه مشکی رنگ  چشم سبز

گرفتی ما رو؟؟؟ گربه ؟؟؟؟ آخه تو معصومیه گربه چیکار میکنه ؟؟

چه میدونم چیکار میکنه ولی هر روز به توفیق اجباری اطراف صف غذا می بینمش !!!

روزای اول که حسابی اوضاعش بر وفق مراد بود و کار و کاسبیش رو به راه !!!

اگه هر طلبه ای یه قاشق غذا هم بهش میداد کافی بود...

میدونی چی بیشتر از همه زور داشت؟؟ سه ساعت تو صف وایساده بودی و آرزوی یه تیکه ته دیگ رو در سر می پروراندی و امیدت نا امید میشد  و چند قدم اون طرف تر می دیدی  نشسته و با یه شوق و ذوقی ته دیگ میخوره و زیر لب میگه : بر حسود لعنت!!!!

هر روز تپل مپل تر از دیروز!!!!  تا اینکه اون  روز شوم فرا رسید...

 بین الصلاتین ظهر و عصر یک روز سه شنبه ....

یکی از مسئولان مدرسه شروع کرد بدو بی راه گفتن  به بچه ها که آخه چرا این گربه رو بد عادت کردین؟؟/

بابا داد آشپز در اومده که این چه مسخره بازیه !!!!

هر کی یه چی میگفت !!!

دیگه از فردا طلبه ها عادی از کنارش رد میشدند و حتی محل سگ هم بهش نمیذاشتن...

دلم براش میسوخت !!! هر روز میومد و به طلبه ها و ظرفهای غذای توی دستشون زل میزد ولی از غذا خبری نبود.

اما انصافا عجب رویی داشت!!! هرگز امیدش رو از دست نداد و هنوزم امید داره که مقداری بخور نمیر گیرش بیاد...

خیلی خوشم میاد که ول کن نیست و هنوز امید داره...

با خودش میگفت : چی فکر میکردیم چی شد !!!! گفتیم حداقل اینا طلبه هستند و حقوق حیوانات سرشون میشه ولی چه کلاه گشادی رفت سرم. کاش اصلا نیومده بودم اینجا ...

واقعا راست میگن که اینا حقوق بشر و حقوق حیوانات و ... سرشون نمیشه!!! من خر باور نمیکردم.

هر روز لاغر تر و افسرده تر از دیروز !!!!

یه روز کشیدمش کنار بهش گفتم : ببین جناب گربه ! چرا ناراحت میشی ؟؟ تو مگه نمیدونی که ما آخوندا دید تربیتی داریم !!!

اگه دیگه بهت غذا نمیدیم و یا کسی بهت محل نمیزاره همش به خاطر و به نفع خودته ....

یه نیگاه بهم کرد و گفت: برو رد کارت بچه جون ...

شماها خیلی نامردین ...

پس اینهمه انفاق کنید و صدقه بدید و .... چی شد؟؟؟ فقط بلدین رو منبر که میشینید حرف بزنید  ولی از عمل خبری نیس...

بهش گفتم : اوه اوه اوه .... پیاده شو باهم بریم !!!

انفاق و صدقه و .... جای خودش ولی ما نمیزاریم تو به این کارت عادت کنی و برات عادی بشه .

آخه عزیز من این همه صفت خوب داری چرا خودت رو عادت دادی به این کار ؟؟؟

اگه از الان جلوش رو نگیری فردا پس فردا دیگه نمیتونی ها!!!! از ما گفتن بود....

 

                                                                    والسلام/ خلیل

                                                                      قم المقدسه

 

 


نوشته شده در تاريخ سه شنبه ششم دی 1390 توسط حاجی

سلام

الحمدلله رب العالمین

خوبید؟؟؟ چه خبر؟؟؟ انشالله که ایام به کامتون باشه ....

بر کسی پوشیده نیست که یکی از چیزایی که برا بدن و حیات و ... مهم و ضروریه رگ است!!!

آره درست شنیدی : رگ

البته میگن بعضیا ندارن و مثل سیب زمینی هستن !!! که ما با اونا کاری نداریم و بمونه برا بعد

خلاصه رگ چیز خوب و مهمیه . اگه نباشه ول معطلیم. ظاهرا یه رگ حیاتی و بسیار بسیار مهم در بدن انسان هست به اسم آئورت !!

به زبون آخوندی بخوام بگم همون حبل الورید خودمون !!!

اما یک سری موجودات تو این عالم هستند و زندگی میکنند که نیاز به 4 تا رگ شبیه حبل الورید دارن !!!

کیا؟؟؟؟؟؟؟

خوب معلومه دیگه : آخوندا و طلبه ها ....

راستش چند روز پیش داشتم نکاتی از زبان استاد اخلاق جناب آیت الله مجتهدی تهرانی (ره ) رو میخوندم . ایشون خطاب به طلاب جوان و روحانیت معظم فرموده بودند:

چند چیز در حکم رگ برا یه طلبه محسوب میشه و طلبه باید چند تا رگ داشته باشه:

1- طلبه باید رگ مقدسی داشته باشه !!! مثلا مقید به نماز اول وقت و جماعت و تهجد و ...

2- باید رگ عوامی داشته باشه !!! یا به تعبیری تو دل مردم و اجتماع باشه و یا مثلا همه فهم حرف بزنه و ...

میگن امام خمینی (رض) مقید بودن که هرشب در ساعت خاصی به حرم امیرالمومنین مشرف بشن و زیارت جامعه کبیره بخونند. شبی بدلیل بدی هوا آقا مصطفی (ره) به امام میگن که امشب از روی پشت بام زیارت کنید و دیگه حرم مشرف نشید!! امام به حاج آقا مصطفی میگن: این رگ عوامی من رو ازم نگیر !!!!

3- رگ طلبگی هم نیاز یک طلبه است!!!!! طلبه باید اهل درس و بحث و تحقیق و تتبع باشه. نباید همینجور ول بچرخه و اکسیژن حروم کنه !!!

4- مهمترین رگ یه طلبه رگ توسل به اهلبیت علیهم السلام است!!!ً همین رگ چهارمه که باعث میشه رگای دیگه هم کارشون رو خوب و منظم انجام بدن.و بدن درست و حسابی سر فرم بیاد ..

انشالله که ما همگی اهل رگوگ چهارگانه بشیم و یا اگه هرکدوممون اهلش هستیم بیشتر بشیم!!!

پاورقی:

1- نکات و صحبتهای آیت الله مجتهدی نقل به مضمون بود.

2- رگوگ جمع کلمه رگ است که خودم ابداعش کردم. شما زیاد گیر ندید.

                                                                    والسلام/ خلیل

                                                                      قم المقدسه

 


نوشته شده در تاريخ شنبه سوم دی 1390 توسط حاجی

سلام

الحمدلله رب العالمین

تو خیابون داشتم راه میرفتم. یهو جلوم رو گرفته و حالا کی سلام و احوالپرسی نکن و کی بکن !!! از ماچ و بوسه هاش دیگه نپرس که هر موقع یادش می افتم کل صورتم خیس میشه!!!

بابا چه خبرته ؟؟؟ بسه دیگه حرفت رو بزن ببینم چی میخای بگی ؟؟؟؟؟؟؟

با اون چشاش و اون معصومیت چهره اش زل زده تو صورتم و میگه :

حاج آقا ؟؟؟ شما که اینقد دم از امام حسین و روضه و گریه و اهلبیت و ... میزنی و ادعا هم میکنی که مداح اهلبیت هستی تو همین چند روزه عمر خودت از این دم و دستگاه عظیم چی یاد گرفتی ؟؟؟ از دانسته هات چی عمل کردی ؟؟؟؟؟

منم که وقتی اینجور حرفا زده میشه یهو حالم گرفته میشه و سریع یه حس خجالت بهم دست میده تو دلم گفتم : ای شانس کج من !!! حالا من جواب سوالش رو چی بدم؟؟

اگه بخوام شعارمدارانه جواب بدم که دروغ گفتم چون میگه چی رو عمل کردی!!! اگه بخوام راست حسینی بگم که انصافا....

به دلم افتاد بگم:

یاد گرفتم در هر حال و اوضاع و شرایطی که بودم روم رو از در این خونه برنگردونم!!!

همه پل های پشت سرم رو خراب نکنم و یه کوره راهی برا برگشت بزارم!!!

از اون جوان مشروب خور زمان امام کاظم (علیه السلام ) یاد گرفتم که آقا بهش فرمود :

                       گناهکارم که باشی بازم در خونه ما رو ول نکن ...

اما خدائیش واقعیتم هم همینه : یاد گرفتم که به هر طریقی هم که شده ارتباطم رو با این منبع فیض عظیم قطع نکنم .

درسته اکثر موارد تو جاده خاکی سیر میکنم ولی ....

و این رو هم بگم این مجوزی برام نمیشه که حالا که یه سیم ارتباطی هست دیگه کافیه و من برم هر کاری دوست دارم بکنم !!! نه !!!

من باید روز به روز این سیم رو بیشتر تقویتش کنم تا پاره نشه و اون بلا که نمیخوام سرم بیاد نیاد....

دیگه شما خودتون ازین حدیث مجمل مفصل بخوانید ....

                                                                   

                                                                 والسلام/ خلیل

                                                                   قم المقدسه

 


نوشته شده در تاريخ دوشنبه بیست و هشتم آذر 1390 توسط حاجی

سلام

الحمدلله رب العالمین

نشسته بود گوشه اتاقش و انگار داشت با خودش زیر لب حرفایی میزد!!!

با تعجب رفتم سراغش و گفتم : دیوونه شدی؟؟؟ عقلت رو از دست دادی؟؟ چرا با خودت حرف میزنی؟؟

گفت نه بابا !! دارم با اینا حرف میزنم !!!

من که شاخم از تعجب دراومده بود گفتم با کیا؟؟ گفت با اینایی که جلوم گذاشتم دیگه ...

یه شیشه خوشکل و شفاف عسل اصل و اصیل

یه تیکه طلای 18 عیار ناب ناب

یه شمع که داشت ذره ذره آب میشد

چندتا تیکه  نی که داشت میسوخت

گفتم با اینا؟؟ مگه اینا هم حرف میزنن؟؟

یه نگاهی بهم انداخت و گفت: تو کری و نمیشنوی داداش من ...

گفتم خب حالا چی میگی و چی میشنوی؟؟؟

گفت : دارم به طلا میگم آخه تو چیکار کردی که تو این عالم همه در به در دنبال یه مثقال از تو میگردن و اینهمه گرون قیمت شدی؟؟؟

میدونی بهم چی میگه:

میگه آخه من اینقدر زیر زمین موندم و زیر پاهای افراد له شدم و اینقد شکسته شدم که وقتی از دل زمین بیرون اومدم قرب پیدا کردم و بها یافتم.

 

دارم به شیشه میگم تو دیگه چیکار کردی که گرون ترین غذاها  رو تو دل تو میریزن  و خیلی ازت مواظبت میکنن تا نشکنی؟؟

میگه آخه من ظاهر و باطنم یکی است و همه چی رو مثل هم نشون میدم و بهمین دلیل به اینجا رسیدم!!!

 

به شمع میگم تو دیگه چرا داری میسوزی؟؟

میگه : من چون از مواد زائد درست شدم و جنسم مرغوب نیس و تو وجودم ناخالصی های زیادی دارم به این بلا گرفتار شدم.

از فتیله شمع میپرسم تو دیگه چرا میسوزی و حرفی هم نمیزنی؟؟

میگه: دست به دلم نزار که خونه!!!! آخه منم با رفیق بد نشست و برخاست کردم. اگه با این شمع  نبودم الان نمیسوختم و بسازم و حرفی هم نتونم بزنم.

به نی میگم تو چرا دیگه لامصب؟؟؟؟؟؟

میگه منم به داشته هام توجه نداشتم و همش میگفتم من نی ام ....

من که چیزی ندارم و بیچاره ام و فقیرم!!! خدا هم به این روزم انداخت...

                  فاعتبروا یا اولی الالباب

 

                                                                    والسلام/ خلیل

                                                                     قم المقدسه

 

 

 


نوشته شده در تاريخ پنجشنبه بیست و چهارم آذر 1390 توسط حاجی

بسم رب الحسین

الحمدلله رب العالمین

الحمدلله علی عظیم رزیتی اللهم الرزقنی شفاعه الحسین یوم الورود

سلام. خوبید؟؟

عزاداری هاتون قبول باشه انشالله . امیدوارم که این دهه محرم رو همه ماها تونسته باشیم بهترین و بیشترین استفاده رو ببریم.

آخ که چقدر دلم لک زده بود برا قم. بدجور دل تنگ حرم بی بی شده بودم.

آخه 14 روز هم 14 روزه برا خودش. میدونی 14 روز تو قم نباشی یعنی چی؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

اصلا تو دهه معلوم نبود حالم چطوریه!!! از طرفی دوست داشتم تموم نشه و بتونم بازم نفس بزنم و از طرفی هی می گفتم کاش زود موقع برگشت بشه .

 تا اینکه جمعه 18 آذر ماه فرا رسید ...

پرواز اهواز- تهران

یک ساعت بعد:  به مهر آباد خوش آمدید !!! (اینجا یه کم دلم تسلی پیداکرد که تا قم دیگه چیزی نمونده)

 اتوبان تهران – قم  (حالا قلبم داره به تب و تاب می افته )

قم 90 کیلومتر

80 کیلومتر

70 کیلومتر

.........

........

قم 5 کیلومتر

و بالاخره به شهر حضرت کریمه خوش آمدید!!!!! (آخی .... الحمدلله که رسیدم)

سریع اومدم مدرسه و بارو بندیل رو گذاشتم و بدو بدو خودم رسوندم ...

کجا؟؟؟؟؟؟؟؟؟

معلومه دیگه !!! حرم باصفای ولی نعمتم حضرت فاطمه معصومه سلام الله علیها .....

البته چون طبق معمول و عادت همیشگی تسبیحم رو گم کرده بودم رفتم تسبیح بخرم حالا منم که مشکل پسند!!!!  هی ازین مغازه به اون مغازه برا یه دونه تسبیح / هر کی نمیدونست خیال میکرد میخام چی بخرم که اینقد میگردم!!!

حالا با خیال راحت وارد حرم امن خانوم شدم ...

چه حس خوبی!!!

انگار صدساله همجوار این حرم هستی ...

اما انصافا صاحب خونه بدجور تحویلم گرفت و اساسی حال داد .

السلام علیک یا .....

بی بی جان آجرک الله

بی بی جان فدای شال عزاتون ....

یادمه روزی که داشتم قم رو برا دهه محرم ترک میکردم که اومده بودم از بی بی اذن بگیرم  با روضه اذن گرفتم . وقتی هم که اومدم خانوم با روضه ازم پذیرایی کرد. چه روضه ای ؟؟؟

روضه  ام المصائب زینب کبری (سلام الله علیها)

                                سلام علی قلب الزینب الصبور

    (بین خودمون بمونه ها !! تو حرم چندتا پیامک زدم به رفقا که دلشون رو بسوزونم)

                                                                

                                                                والسلام/ خلیل

                                                                   قم المقدسه

 


نوشته شده در تاريخ یکشنبه بیستم آذر 1390 توسط حاجی

سلام

الحمدلله علی عظیم رزیتی ....

آخی ....

به همین زودی سه شبش گذشت!!!

چقدر منتظر بودم تا محرم از راه برسه ....

هی به خودم وعده شب سوم رو میدادم....

خدا رو شکر زنده موندم و شب سوم رو درک کردم !!!!! انشالله برا شب هفتم هم زنده باشم...

نمیدونم چرا از شام شهادت بی بی( پارسال ) بدجور دلم بیشتر با روضه زهرای سه ساله گره خورده؟؟؟؟؟

همش به خودم میگم یعنی میشه یه شب سوم محرم تو روضه جون بدم ؟؟؟

اونموقع هس که جمله  الحمدلله علی عظیم رزیتی  تعبیر میشه !!!!

راستشو بگم؟؟؟ امشب وسط روضه یه جورایی خجالت کشیدم !!!!

از اینکه یه دختر سه ساله خودش رو برا اسلام  فدا کرد و سپر بلای امروز من و شما شد ولی من بدبخت همش دلش رو خون کردم. با کارهام. با حرفام و ....

ای ارباب  !!!!

پس کی میخای ما رو بخری و قال قضیه رو بکنی ؟؟؟

البته این شاید یه آرزو باشه. میدونی چرا؟؟

خدائیش تاحالا چقدر زمینه خریده شدن رو فراهم کردم و آقا نخریدم؟؟؟؟؟؟؟؟؟

تا حالا چندبار مردونه دستم رو به سوی آقا دراز کردم و دستم رو نگرفت؟؟؟؟؟؟؟؟

چقدر آقا دستش رو برام دراز کرد تا بلندم کنه ولی من بی معرفت دستش رو پس زدم ؟؟؟

ای خدا جون رقیه خانوم امسال دیگه متفاوت بشم/ میخام وقتی که برگشتم قم همه حس کنن که یه خلیل دیگه شدم!! انشالله


         اینم به عشق عمه سه ساله امام زمان(عج)


گفتم به خود یا که خبر از ما نداری   یا که خیال دیدن ما را نداری

حالا که از راه آمدی فهمیده ام که    هر شب تو میخواهی بیایی پا نداری

دور از من و عمه کجاها رفته ای که    یک جای سالم در سرت حتی نداری

اما پر از زخم و جراحت هم که باشی      زیباترین بابای دنیا ... تا نداری

   با دختر تو دختران شام قهرند     با طعنه میگویند تو بابا نداری

من را به همراهت ببر تا که بفهمم       تو دوست داری دخترت را یا نداری 



                                                                     والسلام/ خلیل

                                                                    خوزستان/ ماهشهر

 

 


نوشته شده در تاريخ سه شنبه هشتم آذر 1390 توسط حاجی

سلام

الحمدلله علی عظیم رزیتی. اللهم الرزقنی شفاعه الحسین یوم الورود....

خوبید؟؟؟

صدای زنگ کاروان کم کم داره گوش ها رو نوازش میده و آروم آروم کاروان عشاق به فرماندهی سلطان عشق داره نزدیک میشه.

خوشبحال اونایی که خودشون رو تو این کشتی نجات وسیع و گسترده و سریع السیر جا کردن و دارن طی طریق میکنن!!!!

آخه پس چرا من سوار نشم؟؟ چرا همش باید حسرت بخورم و فقط بگم خوشبحالشون ؟؟؟؟؟؟؟

اگه بگم که من رو راه نمیدن که واقعا بی انصافی است!!!

                         گر گدا کاهل بود تقصیر صاحب خانه چیست .....

راستشو بگم؟؟؟

من خودم سوار نمیشم! من خودم دارم به خودم جفا میکنم !!!

اون روز خیلی با خودم کلنجار میرفتم که مگه میشه پسر فاطمه دست یاری بهت دراز کنه و تو پس بزنی ؟؟؟ و نهایت کمکت بهش این باشه که بخای اسب چالاکی رو که داری بدی !!!! 

خدائیش هر کدوممون وقتی این رو میشنویم میگیم چقدرآدم بیمعرفت و بی بصیرتی بود عبیدالله حر جعفی!!

انصافا نمیگیم؟؟؟ شاید با شنیدن این جریان برا مظلومیت حسین هم گریه کنیم !!!

اما خودم رو فراموش کردم که من بی معرفت ترم  چرا؟؟؟

چون حداقل عبیدالله حاضر شد اسبش رو بده ولی من خودم که نمیرم هیچ  حتی .......

غرض اینکه محرم داره میاد و زمان خوبی برا سوار شدن تو کشتی نجات ابی عبدالله است . اون کشتی نجات که دو مشخصه اصلی داره : یکی اوسع (گسترده) و دیگری اسرع (پرشتاب و تند رو )

پس دیگه زمان تعلل گذشته و زمان کار و تلاش رسیده !!! کار و تلاش برا جبران گذشته ها به برکت خون حضرت سیدالشهدا علیه السلام....

آره داداش من !!! به برکت خون حضرت

مگه نشنیدی؟  ان لقتل الحسین حراره فی قلوب المومنین لا تبرد ابدا

خون و قتل سید الشهدا با محبت و دوست داشتن حضرت متفاوته و دوتا مقوله است...

محبت رو همه ماها داریم . و هممون با شنیدن مصائب حضرت گریه میکنیم که باید هم اشک بریزیم. ولی آقا واقعا فقط گریه کافیست؟؟؟؟

باید درک کنیم که ان لقتل الحسین ....

معلومه که قتل و کشته شدن و خون موضوعیت داره !!!

خون سیدالشهدا است که باید زنده نگه داشته بشه !!! اصلا امام زمان منتقم محبت و دوستی ابی عبدالله است یا منتقم خون حضرت ؟؟؟

                             این الطالب بدم المقتول بکربلاء

یادمون نره که عمه سادات پیام رسان خون بود.....

                                                    وفدیناه بذبح عظیم .....

 

 دل من زیر پای ارباب است

در سر من هوای ارباب است

ومن الماء كل شی ء حی ...

اشك در روضه های ارباب است

پایتخت حكومت مهدی

به خدا كربلای ارباب است

گوش بنما به این نوای غریب

این طنین صدای ارباب است

وحده لا اله الا هو

آخرین نغمه های ارباب است

روی نیزه چراغ گم شدگان

سر از تن جدای ارباب است

مادرش دم گرفته سینه بزن !

سینه زنها !عزای ارباب است

 

                                            والسلام/ خلیل

                                             قم المقدسه

 

 

 

 

 

 


نوشته شده در تاريخ چهارشنبه دوم آذر 1390 توسط حاجی

سلام خوبید؟؟؟؟؟

من هم خوبم هم کمی ناخوب !!!!

به پیامکی که امروز صبح به گوشیم رسید توجه فرمائید:

گنجشک به خدا گفت: لانه کوچکی داشتم آرامگاه خستگی ام و سر پناه بی کسی ام بود! طوفان تو آن را از من گرفت. کجای دنیای تو را گرفته بودم؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

خدا گفت:ماری در راه لانه ات بود. تو خواب بودی باد را گفتم لانه ات را واژگون کند آنگاه تو از کمین مار پر گشودی!!!!

چه بسیار بلاها که از تو به واسطه محبتم دور کردم  و تو ندانسته به دشمنی ام برخاستی...

راستش با خوندنش یه جوریم شد!!!! یه حس خجالت و شرمساری. درسته این داستان تمثیله ولی باخودم گفتم:

کاش معنیش رو می فهمیدم !!!! کاش باورم میشد خدا همه کاره است !!! و خلیل عددی نیس!!!

راستی توجه کردین اینقد برا خودمون برو بیا راه انداختیم که اگه یکی بهمون بگه بالا چشت ابرو سریع بهمون بر میخوره !!!

پست دیروزم رو پاک کردم چون بعد نوشتنش با خودم گفتم : آخه مرد حسابی گیریم که یه مشت آدم حرف زدن و چرت و پرت گفتن پس مثل یه گوش در و یه گوش دروازه رو بر کجا گذاشتن!!!!!

بابا طلا که پاکه چه حاجتش به خاکه !!!! (البته زیاد پر رو نشو همچین هم پاک نیستی / ولی نسبت به اون حرف و حدیثا آره پاک پاک پاکم )

دیشبم که یه سری اتفاقات افتاد که تقریبا یه جورایی مزه تسلیم بودن رو چشیدم. مزه بدی نداشت.!!!!

دیگه صبرهمینطور که ازاسمش پیداست (یعنی گیاهی  تلخ و بدمزه ) بعضی وقتها تلخه . ولی خدائیش سخته  خیلی هم سخته !!!!

خیلی سخته بخای پا رو دلت بزاری و همون که حضرت دوست و یار جانی میخاد رو انجام بدی !!!

                                یکی درد و یکی درمان پسندد

                               یکی وصل و یکی هجران پسندد

                            من از درمان و درد و وصل و هجران

                                 پسندم آنچه را جانان پسندد

فقط یه سوال ته ته ته ذهنم مونده که واقعا : مورد پسند جانان چیه؟؟؟؟؟؟؟ از کجا باید فهمیدش؟؟؟

یادم اومد به جمله امیرالمومنین (ع) که : حق رو بشتاس و با اون افراد رو بسنج که بر حق اند یا نه !!!

اینم واقعا سخته !!! حق پذیری یه سختی داره و شناخت حق هم یه سختی سخت تری !!!!

دوباره یادم اومد که میخای حق رو بشناسی؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

                               علی مع الحق و الحق مع العلی

حالا کیه که مولا رو بشناسه الله اعلم !!!!

کیه که میتونه ادعا کنه که شناخته بازم الله اعلم !!!!

ولی این رو میدونم که بالاخره یه روزی :

                        ای دل غمدیده کارت به شود دل بد نکن

                             الهی آمین

                                                                        والسلام/ خلیل

                                                                         قم المقدسه

 

 

 


نوشته شده در تاريخ شنبه بیست و هشتم آبان 1390 توسط حاجی

قالب وبلاگ